________________
संवेगरंगसाला
गुरोरागमने विनयकरणं गुरोरुपदशश्च।
॥२३३।।
तप्पुन्नपगरिसागरि-सिए व्व कालकमेण विहरंतो । पुव्वगविट्ठे सुट्टिय-मुणिवणो आगए सोचा ॥२९९०॥ आगमणेणं एएसि, नूणं कि कि न भावि भदं मे । के वा निसामइस्सामि, नेव सिद्धतपरमत्थे ॥२९९१।। पुव्विं निसुए थिरपरि-चिए य काहामऽहं ति चिंतंतो । गच्छेज गुरुसमीवे, पमोयभरभरियसव्वंगो ॥२९९२॥ काउं पयाहिणत्तिय-माणंदजलाउलच्छिविच्छोहो । तो पाएसु पडेजा, निडालताडियधरावट्ठी ॥२९९३।। अह पज्जुवासिऊणं सोउ च तदंतिए समयसारं । सो एस सुमिणदिवो, सुविसिट्ठमहाफलो साही ॥२९९४।। सो च्चिय एसो हत्थाऽव-लंबदाया ममं समुईऽतो । एवं विचिंतयंतो, पत्थावम्मि भणेज गुरुं ॥२९९५।। भयवमऽतुच्छविसप्पिर-मिच्छत्तजलप्पवाहपडहत्थं । दीसंतमहाभीसण-मोहमहावत्तसयकिन्न
॥२९९६॥ अणवस्यमरणजम्मण-महल्लकल्लोलवाउलियपार । पइसमयभमिरबहुरोग-सोगमयरोरगाऽऽइन्न
॥२९९७॥ पयईए गंभीरं, अणोरपारं च पयइओ चेव । पयईए य रउदं, अपत्तमुदं भवसमुदं ।)
॥२९९८॥ पव्वजजाणवतं, समारुहिता विलंघिउ एयं । निजामगेण तुमए, हत्थं वंछामि मुणिनाह ! ॥२९९९।। अह धम्मगुरू पसरंत-भूरिकारुनमंथरपुडाए । अंतोफुरंतऽणुग्गह-वससवियासाए दिट्ठीए
॥३०००॥ अणुगिण्हंतो व समत्थ-तित्थजलण्हाणपूयपावं च । पकरितो महुरगिराए, तं च एवं पडिभणेजा ॥३००१|| हंभो देवाणुप्पिय ! विनायसमत्थभवसरूवस्स । पडिवखपवखनिविखत्त-सव्वविसयामिलासिस्स ॥३००२॥ आसंसापकविमुक्क-चिंसवित्तिस्स जियपमायस्स । पसमरसपाणपइखण-पवड्ढमाणप्पिवासस्स ॥३००३॥
॥२३३॥