________________
संवेगरंगसाला
॥२०६॥
ते चि धन्ना ते पुन्न - भाइणो ताण जीवियं सहलं । धम्मुज्जयाण जेसि, रमइ मई नेव पावेसु - ॥२६३१॥ एवं मुणिणा कहिए, नियदुच्चरिएण जायवेरग्गो । पव्वज' पडिवञ्जइ, खेमिलगो सुद्धभावेण एत्तो य सो महप्पा, वइरो मित्ताऽवलोयणं काउं । तव्विरहहुयवहाऽऽउल - देहो कह कहवि दीणमणो कुसुमत्थलंमि पत्तो, कयं च से पारलोइयविहाणं । रयणविणिवट्टणेण य, जाया पउरा समिद्धी य भोगे भुंजंतस्स य, जातो कालकमेण से पुत्तो । सुपसत्थवासरम्मि, अभिहाणं केसरि ति कयं अणुकूलयाए कम्मोदयस्स, थेवुजमे वि निरवजा । धणसंपत्ती जाया, सयणा विहु सम्मुहीहूया तो तेण चि ंतियं लच्छि—–वजिओ सव्वहा इहं मणुओ । तूललवकासकुसुमं व नूणं लहुयत्तणमुवेइ ता तो उवरि मए रक्खेयव्वं धणं सजीवियं व एएण विणा नूणं, पुत्तो वि हु परिभवं कुणइ इति चिंतिऊण सव्वो, अत्थचओ सायरं सहत्थेण । निवििखत्तो धरणियले सुयं पि दूरे ठवितेण अह अनया कयाइ, सो खेमिलगाऽभिहाणसाहुवरो । सुत्तत्थपारगामी, विचित्ततवसोसियसरी रो अणिययविहारचरियाए, विहरेमाणो समागतो तत्थ । वरेण वंदिओ तह, कह कहवि य पच्चमिन्नाओ || २६४१ || अवितकियतदुवागम-वर्द्धताऽऽणंदसंदिरऽच्छेण । भणिओ य सबहुमाणं, भयवं ! को एस वृत्तंतो पावेण मए तुझं, पंचत्तगमो वितकिओ आसि । तह तेसु तेसु ठाणेसु, पेहणेण वि अदिकस्स
||२६४२|| ॥२६४३॥
१ वाचाल
॥२६३२॥
|| २६३३॥
॥२६३४॥
॥२६३५॥
॥२६३६॥
॥२६३७||
॥२६३८॥
॥ २६३९ ।।
॥२६४०॥
वैराग्येण प्रव्रज्यास्वीकारः वज्रस्य कुसुमस्थले प्राप्तिः केशरिसुतजन्म
धनोपरि ममत्वं क्षेमिलमुनेरागमनं च ।
॥२०६॥
