________________
संवेगरंगसाला
क्षेमिलस्य : बधस्थाने
नयनं
मनिदशनं
॥२०५॥
धर्मापदेशश्रवणं
च।
भयकंपंतसरीरो, विच्छायमुहो य सो तओ तेहिं । कहिओ जागे ति निवस्स, तेण वज्झो य आणत्तो ॥२६१७॥ तो विरसमाऽऽरसंतो, सो नीओ तेहिं वज्झठाणम्मि । भणितो य इट्ठदेवय-मणुसुमरसु रे! तुममियाणि ॥२६१८॥ भयवसविसंठुलंऽतक्ख-राए वाणीए किंपि जंपतो । उल्लंबिउ विमुक्को, दीहररज्जूए रुक्खम्मि ॥२६१९।। अह जावञ्जवि नीहरइ, नेव जीयं कहंपि तुडिजोगा। ता उलंबगरज्जू, तुट्टा पडिओ य सो झत्ति ॥२६२०॥ सिसिरवणमारुएणं, मणागमाऽऽसासिओ खणद्वेण । मरणमहाभयविहुरो, ठाणाउ तओ लहुं चलिओ ॥२६२१॥ जाव य कत्तियमेत्तं पि, भूमिभागं स जाइ वेगेण । ताव तमालमहातरु-तलम्मि पेच्छइ मुणि एगं ॥२६२२॥ सज्झायं कुणमाणं, वरविगावेणुविजइवाणीए । तस्सवणविखत्तकुरंग-वग्गसेविजमाणपयं
॥२६२३॥ तो अच्छरियन्भूयं, तं वंदित्ता महीए उवविट्ठो । जोगो ति लक्खिऊणं, मुणिणा वि पयंपिओ एवं ॥२६२४॥ हं भो देवाणुप्पिय!, अणाइसंसारमऽणुसरंताण । जीवाण वंछियत्था, के वि य सिज्झन्ति कह वि परं ।।२६२५।। भत्ती जिणेसु मेत्ती, जिएसु तत्ती गुरूवएसेसु । पीई सीलगुणड्ढेसु, तह मई धम्मसवणम्मि ॥२६२६।। परउवयारे वित्तं, चित्तं परलोयकञ्जचिंताए । धम्मपहाणो जम्मो, निरुवमपुन्नाण जइ होइ ॥२६२७॥ लद्धे वि दुल्लहे माणु-सत्तणे धम्मगुणविहणाण | बोले ति जाण दियहा, विहल चिय ताण ते नेया ॥२६२८॥ ताण वरमजणणं चिय, जणणे वि हु वरमरनपसुभावो। धम्मगुणविरहिएहि, जेहिं जम्मो कओ विहलो ॥२६२९॥ आसनं चिय जेसि, महाणुभावाण भाविभदत्तं । धम्मपवित्तिपहाणाई, जंति तेसि चिय दिणाई ॥२६३०॥
सं.
१८ ।
॥२०५॥