________________
संवेगरंगसाला
भार्यायां शाकिनीत्व
कल्पनं नासाकर्त्तनं वैदेशापुरीगमनं च ।
॥१५९॥
असई न केवलं चिय, मह भजा किन्तु साईणी वि भवे!। एवं वामोहित्ता, ममं पि जा सयमऽवकंता ॥२०१८॥ भइणीए विणियाए, पसंतकोवो त्ति में वियाणित्ता । विणिवारिउमाजद्धा, साहु व अभिन्नमुहरागा ॥२०१९।। किमऽहं नियभइणि पि हु, न मुणेमि सुदामन्धयारे वि । जइ एयाए नो दिद्वि-बंचणं मह कयं हुतं ॥२०२०|| इय चिन्तिऊण कुवलय-दलसामं कड्ढिऊण असिधेणु । पावे डाइणि ! भइणी-विणासजणणि ! पलाइहसि ॥२०२१॥ कत्थेयाणि सुरगुरुसमो वि, जो हं तए वि विभमिओ । इति जंपन्तो भजाए, लुणइ नासं सउट्ठउडं ॥२०२२।। अह उग्गयम्मि सूरे, निसिवइयरसवणजायरोसेण । लोगेण नरिंदेण य, सो नयरीओ विणिच्छूढो ॥२०२३।। एगागी य भमंतो, वइदेसाए पुरीए संपत्तो । तारापीढो राया, तहि च आराहिओ तेण ॥२०२४॥ तुडेण नरिन्देण, दिन्नं से जीवणं पहिट्ठमणो । तत्थ विउ पवत्तो, अह जाए सूरगहणम्मि ॥२०२५॥ सो चिन्ति' पबत्तो, अज अहं बम्भणे निमंतित्ता । बहुभकूख बंजणाऽऽउल-मऽणेगपाणगसमाइन्न ॥२०२६॥ बहुविच्छित्तिसणाहं, भोयणजायं करावइस्सामि । खीरं च खीरहरियाउ, राइणो मग्गहस्साम्मि ॥२०२७॥ जइ सो कह वि न दाही, पुणो पुणो मग्गिओ वि सप्पणयं । तो अत्ताणं हणि, बम्भणहच्च पि से काहं ॥२०२८।। एवं कूडविगप्पेहिं', भामिओ, चिन्तणं पि सच्च व । मन्नतो सो भोयण-वेलापत्त त्ति पुणरुत्तं ॥२०२९॥ किर सुचिरमग्गिओ वि हु, न खिरहरिओ पणामए खीरं । तो गाढकोववसओ, छुरियाए हणइ अप्पाणं ॥२०३०॥ वाहरइ य उद्धकरो, बम्भणहच्चा इमा अहो लोगा!। खीरहरियस्स रनो, जेणं खीरं न मे दिन्नं ॥२०३१॥
॥१५९॥