________________
संवेगरंगसाला
हल्लविहल्लवृत्तान्तः।
॥१०॥
चपाए नयरीए. असोगचंदो त्ति पत्थिवो अत्थि । सेणियनरिंदपुत्तो, विक्कमअक्कन्तरिउचक्को ॥१२५१॥ हल्लविहल्ला से लहुग-भाउणो तेसि सेणिएण वरो । हत्थी हारो दिनो, अभएण वि पव्वयंतेण ॥१२५२॥ खोमं कुंडलजुयलं, जणणीतणयं पणामियं तेसिं । अह खोमहारकुंडल-विराइए करिवराऽऽरूढे ॥१२५३॥ ते चपाए तियच्चच्चरेसु, दोगुदुगे ब्व कीलते । दटुं असोगचंदो, भणिओ भजाए सामरिसं ॥१२५४॥ रायसिरी परमत्थेण, देव ! एएसि तुज्झ भाऊण । जेणेवमऽलंकरिया, करिखंधगया पकीलंति ॥१२५५।। तुह पुण मोत्तुं आयास-मेक्कमऽन्न न रजफलमाथि । ता तुममेए पत्थेसु, हत्थिप्पमुहाई रयणाई ॥१२५६।। रना पयंपियं कह, मयच्छि ! पिउणा पणामियाई सयं । लहुभाईणमिमाई, मग्गन्तो नेव लजामि ॥१२५७॥ तीए भणियं का नाह ! , एत्थ लजा परं बहुं रजं । दाऊगमिमेसि करि-पमोक्खरयगाई लितस्स ॥१२५८॥ इय पुणरुत्तं तीए. तजिजतो महीवई सम्मं । एगम्मि अवसरम्मि, हलविहल्ले इमं भणइ ॥१२५९॥ भो ! तुम्भमहं सविसेस-मज्वरकरितुरयरयगदेसाई । देमि ममं च समप्पह, ताव इमं हत्थिवररयणं ॥१२६०॥ आलोचिऊण देमो त्ति, जपिउं ते गया णिययठाणे । माणेहिइ हढेग ति, भयवसा रयणिसमयम्मि ॥१२६१॥ हथिम्मि समारुहिउ, अमुणिजन्ता जणेग णीहरिया । वेसालीए पुरीए, चेडगराय समल्लीगा ॥१२६२।। नाया असोगचं देण, तदणु विणएण यवयणेहिं । हल्लविहल्ले पेसेहि, सिग्घमिइ चेडगो भणिओ ॥१२६३।। अह चेडगेण भणिय, नीणेमि कहं इमे हढेगाहं । सयमेव तुमं संबो-हिऊग उचियं समाचरसु ॥१२६४।।
॥१०॥