________________
संवेगरंगसाला
आराधनाई
स्वरूपम्
॥६६॥
अकुसलखओवसमओ, निययं कुसलाणुबन्धओ चेव । इइ गुणसत्तो सत्तो, सो चिय आराहणा-अरिहो ॥२१॥ तह कुगईपहसहाए, जिणइत्तु परेसि कहमवि कसाए । पसमेइ पसंतमणो, जो सो आराहणा-अरिहो ॥२२॥ अणुवसमपरे वि परे, कुणमाणो सम्ममुवसमोवायं । आराहणारिहत्त, लहई च्चिय सुद्धभावाओ ॥८२३॥ आराहणाठिएण वि, कसायसलं समुद्धरेयव्वं । जो पढम पि तमुद्धरई, तदरिहो सो वि नायव्वो ॥८२४|| जो य न तहारिहेण', 'मन्नो अन्नस्स तदरिहो सो वि। ईयरो वि तदरिहो, जइ कहमवि ववहरणऽणुन्नाओ ॥२५॥ इहरा आराहणसंठियस्स, संधाणुगम्ममाणस्स । धणवइपओसकरणा, मालिन्नं पवयणस्स भवे
॥८२६॥ संमाणदाणसिक्खावणाहिं', ठिधरियपरिअणच्चाई । जो सो वि तदरिहो खलु, इहरा लोगम्मि परिखाओ ॥८२७॥ तदसामत्थे पुण सव्व-हा वि धम्मियविसिट्ठलोयमओ । जह तह तप्परिचाई वि, तदरिहो होइ विन्नेओ ॥८२८॥ तह पयईए विणीओ, पयईए चेव साहसेक्कधणो । पयईए सुकयन्नू , निच्चियनिग्गुणभवठिई य ॥८२९॥ तत्तो य तन्विरत्तो, पयईए चे अप्पहासो य । पयईए अद्दीणो, पयई पडिवनम्रो य
॥८३०॥ आराहणाए जो वि य, ठियं जण जणियपावपरिहारं । सोउं दटुं च भवे, तब्भत्तिरसिञ्जमाणमणो ॥८३१॥ होहं अहं कहंपि पि हु, कयावि कमचिनपुनसामन्नो । कि मन्ने पुन्नेहि, सव्वन्नुविहीए इयरूवो ॥८३२॥ इय वासणापहाणो, धीबलिओ थिरपसन्तपयई य । सिट्ठजणस्स बहुमओ, नेओ आराहणा-अरिहो ॥८३३॥
॥६६॥
१ मान्यः
।