________________
संवेगरंगसाला
वृषभप्रभुसमृद्धिदर्शनं मुरुदेवीमुक्तिश्च
॥५९॥
सलहिअंता तुमए, जा मह रिद्धी पुरा पयत्तेण । सा तुह सुयरिद्धीए, न कोडिलेसे वि निव्वडइ ॥७३३॥ तहाहि, पेच्छछत्तत्तिगचिन्धबन्धुरं, बहलसाहककेल्लिमणहरं । भुवणलच्छिविछडुसासणं, अम्म ! रम्ममेयस्स आसणं ॥७३४॥ पंचरायमणिरइयगोउरं, रुप्पहेममणिसालसुंदरं । जाणुमेत्तकुसुमोहसियं, नियसु अम्म ! ओसरणभूमियं ॥३५॥ इंतजन्तसुरगणविराइयं, वरविमाणमालाहिं छाइयं । दुंदहीथणियसद्दणिब्भरं, पेच्छ अंब ! खणमेकमबरं ॥७३६।। नियसु एत्थ पणमन्तमत्थया, संथुणंति जिणमिदसत्थया। एत्थ पेच्छ नच्चतअच्छरा, सहरिसं च गायति किन्नरा ॥७३७॥ अह जिणवाणीसवणुब्भवन्त-हरिसंसुपूरहयनीली । मरुदेवी पेच्छंती, छत्ताइच्छत्तमऽमलच्छी
॥३८॥ तं कि पि सुहज्झाणं, पडिवना जेण तकखणेणावि । विद्ध सियसयलरया, सिवसोकखसिरि समणुपत्ता ॥७३९॥ इय निरुवमसुहहेउ, पजन्ताराहणाफलं सोचा । संसयवाउलचित्तो, सविणयपणओ भणइ सिस्सो ।।७४०|| जइ पवयणस्स सारो, मरणन्ताराहणा मुणिवराण । कि दाणि सेसकाले, जयन्ति तवनाणचरणेसु ॥७४१॥ गुरुराहजावजीवपइन्ना-निव्वहणाराहणा जओ भणिया । पढम तीए भंगे, सा कत्तो तस्स मरणंते
७४२॥ तेण जहासत्तीए, आराहिं तेण सेसकालम्मि । मरणंते होयव्वं, मुणिणा दढमऽप्पमत्तण
।।७४३॥ परिजविया विन सिज्झइ, पहाणसेवं विणा जहा विजा । तह पव्वआविजा, मरणंताराहणाए विणा ॥७४४॥
॥५९॥