________________
आगम
सार
॥ ७३ ॥
आचरे तेने अपवादमार्ग कहिये जे आत्मगुण राखवाने करवो ते अपवाद अने गुणीने रागे भक्तियें करवो ते प्रशस्त ए वे तो साधन छे अने जे उदैकने अखमवाथी करवुं ते अतिचार छे तथा सबलो अने उदैक माटे अशक्त पणे कर ते पडिवाइ छे ते मध्ये अपवाद मार्ग ते परिणाम दृढ रहे तेम आज्ञायें करवो.
हवे चार ध्यान कहे छे. १ आर्तध्यान. २ रौद्रध्यान. ३ धर्मध्वान. ४ शुक्लध्यान. तिहां पहेला वे ध्यान ते अशुभ | कहियें अने पाछला बे ध्यान ते शुद्ध छे तिहां मनमां आहट दोहटना परिणाम ते आर्तध्यान कहियें तेना चार पाया छे १ भाइ मित्र सज्जन माता पिता स्त्री पुत्र धन प्रमुख इष्ट वस्तुनो वियोग थयाथी विलाप करे ते पहेलो इष्ट वियोगनामा आर्तध्यान तथा २ अनिष्ट जे भुंडां दुःखनां कारण दुश्मन दरिद्रीपणो तथा कुपुत्रादि मलवाथी मनमां दुःख चिंता उपजे ते अनिष्ट संयोग नाम आर्तध्यान ३ शरीरमां रोग उपना थका दुःखकरे चिंताघणी करे ते रोगचिंतानामा आर्तध्यान ४ मनमां आगलना वखतनो सोच करे जे आवर्षमां आकाम करशुं आवता वर्षमां अमुक काम करशुं तो अमुक लाभ थशे अथवा दान शील तपनुं फल मांगे जे आ भवमां तप कीधो छे माटे आवते भवें इंद्र चक्रवर्त्तिनी पदवि मले एहवी आगला भवनी वांछा छे ते अग्रशोच आर्तध्याननो चोथोपायो जाणवो. ए आर्षध्यानना चार भेद कह्या ए तिर्यच गतिना कारण छे ए ध्यानना परिणाम ते पांचमा अथवा छट्ठा गुणठाणा सुधी होय.
२ जे कठोरपरिणामनुं चिंतवन ते रौद्रध्यान तेना चार भेद छे १ जीव हिंसाकरीने हर्ष पामे अथवा बीजो कोइ हिंसा करतो होय तेने देखी खुशी थाय अथवा युद्धनी अनुमोदना करे ते हिंसानुबंधी रौद्रध्यान २ जूटुं बोलिने मनमां हर्ष
प्रकरणम्
॥ ७३ ॥
