________________
धर्मविधि ॥११४॥
भायणं इह, सो बंधू सोय नायगो लोगो । जो बंधुं निश्च पि हु, उद्धरई वसणकूवाओ || २३३ || सयणवयणेण रिसहो, तूणं तत्थ भइ जिणदासं । सत्थो हवेसु बंधव !, पालिस्सं ओसहाईहिं ॥ २३४ ॥ जिणदासेण वि भणियं, बंधव ! मह दुनयं खमसु सव्वं । दावेसु धम्मसंबल - महुणा परलोयमग्गमि ।। २३५ ।। तो रिसहो अणुसासह, जिणदासं भद्द! निम्ममो होसु । तह सरसु सुद्धचित्तेण, पंचपरमिद्विनवकारं ।। २३६ || अणुसासिऊण एवं रिसहो सिद्धंतसारवयणेण । कारावर आराहणमणसणगहणं च विहिपुच्वं ॥ २३७ ॥ तत्तो सो जिणदासो, मरिउं पंडिच्चमच्चुणा तेणं । देवो महिडिओ एस जंबुद्दीवाहिवो जाओ ।। २३८ || एएण अम्ह वयणं निसुर्य जं इत्थ रायगिहनगरे । जंबु त्ति हविस्सर चरमकेवली रिसहदत्तसुभ ॥ २३९ ॥ सोऊण नियकुलम्मी, केवलिणो जम्म पावमलहरणं । एसो देवो एवं आयरई नियकुलपसंसं ॥ २४० ॥ पुनरवि पुच्छर राया, भयवं कह एस विज्जुमालिसुरो । अइतेयस्सी देवेस, सहसकिरणो इव गहेसु ? || २४१ || अह आह जिणो निसुण, जंबुद्दीवस्स भरहवित्तम्मि । आसि मगहाजणवए, गामो सुग्गामनामुत्ति ॥ २४२ ॥ तत्थज्जवरउडो, जाया जाया रेवई तस्स । पुत्ताय दुन्नि तेर्सि, भवदत्तो तह य भवदेवो ॥ २४३ ॥ अह भवदत्तो नवजुव्वणेवि भवजलहितारणतरंडं । जिणदिकखं पवित्रो, सुट्टियआयरियपासम्म || २४४ || सो दिखं पालतो, असिधारुगं सुयस्स पारगओ । विहरेइ समं गुरुणा, महीइ बीउ व्व तस्स तणू || २४५ ।। अन्नदिणे तम्मि गणे, एगो साहू भणेइ आयरिए । अणुजाणह जामि अहं, बंधुजणो अत्थि मे जत्थ ॥ २४६ ॥ तत्थ य मे लहुभाया, स ममं पइ नेहमुव्वहइ माढं । पव्वज्जिस्सइ मं पिक्खिऊण जं भद्दयसहावो ॥ २४७ ॥ तत्तो स मुणी गीयत्थ - साहुसहिओ गुरूहिणुन्नाओ । संपत्तो पिउगेहे, भाउविवाहं नियइ तत्थ || २४८ || परिणयण
प्रकरणम्
॥११४॥
