________________
55AE
रूवंमि ॥ २३७ ॥ रना भणियं मा भणमु, एरिसं जेण तं न सामन्नो । ता अच्छउ ताव इमं, कहेसु मे रयणिवुत्तंतं ॥ २३८ ॥ देवीए वुत्तो, नूर्ण रना वियाणिओ कहवि । इय निच्छिऊण तेणं, पयंपियं देव ! निसुणेसु ॥२३९ ॥
तुह भंडारं मुसिउं, अहं पविट्ठो तो य देवीए । दिट्ठो कपि इत्तो, वि देव ! अन्नो न वुत्तो ॥२४०॥ पूणरुत्तच्छिो #घि हु, जाव इमं चिय स जंपइ महप्पा । सप्पुरिसगाइ तुटेण, ताव भणियं नरिंदेण ॥ २४१ ॥ भो भद्द ! बरेसु बरं, तुट्ठो
हं तुझ विमलचरिएण । तो भणइ वंकचूली, भालयलारोवियकरग्गो ॥ २४२ ॥ एसु चिय मज्झ बरो, देव ! तए सव्वहा न कायव्यो । देवि पडुच्च कोवो, जं सा जणणी मए भणिया ।। २४३ ॥ पडिवअमिमं रना, तो वियंभंतगाढपणएण । पुत्ते इव सम्माणो, पयंसिओ सयलजणपयडं ॥२४४ ॥ तत्तो महंतसामंत-संतिए सो पयंमि संठविभो । करितुरयाईविहवो, दिनो सह सेवजणेण ॥ २४५ ॥ एवं च पत्तविहवो, सो चिंतइ ते समग्गगुणनिहिणो। एरिसकल्लाणाणं, निबंधणं सरिणो जाया ॥ २४६ ॥ कहमन्त्रहा तहा हं, जीवंतो कह व मह इमा भगिणी । कह वा इन्दि एवं-विहं च लच्छि अणुहवंतो ॥ २४७ ॥ हा मंदबुद्धिणो मह, परम्मुहस्सवि महाणुभावेहिं । कहमुवयरियं तेहि, परोक्यारिकरसिएहिं ॥ २४८ ॥ ते च्चिय चिंतामणिणो, कप्पमकामधेणुणो य धुर्व । नवरं निप्पुनेणं, मए न नाया मणागपि ॥ २५९ ॥ इय ते चिय मुणिवइणो, जणणीजणग ब्व मित्तसयणु च । देवव्व सुपरमाणो, अणवरयं गमइ दियहाई ॥२५०॥ अह अन्नदिणे कत्थवि, दमघोसा नाममूरिणो दिट्ठा । अचंतपडिटेणं, भत्तीए तेण नमिया य ॥ २५१ ॥ जोगु त्ति कलिय तेहिं, उवइट्ठो अरिहधम्मपरमत्थो । अणुदवसिध्धु त्ति पर-प्पमोयओ तेण गहिओ य ॥२५२ ।। जाया य नियडगामंमि, वाक्षिणो जिण
