________________
भीप्रवचन
परोक्षा ॥३५०॥
साक्षिपाठ सूचा
दुविहे आणाणायारे० काले विणए बहुमाणे निस्संकि निकंखि० पणिहाणजोगजुत्तो तिविहे संकिलेसे. जावइ उस्सग्गा जइ न तरसि धारेउं. उत्सर्गादपवादो बलीयान् जो वहइ सो तर्ण चरह. तेगिच्छं नाभिनंदिजा |मोत्तूण जइ तिगिच्छं. सम्वत्थ संजमाउ० जत्थित्थीकरफरिसं० पंचहिं ठाणेहिं स०नि०
२७४ | मिच्छत् उड्डाहो विराहणा० २८१ | नो खलु मे कप्पे० २७४ | धम्मं चरमाणस्स पंच. २८२ | तत्थ णं जे ते संजयासंजया० २७५ दव्वं खित्तं कालं भावं. २८२ तत्थ णं जे ते अपमत्तसंजया २७५ | इच्छा मिच्छा तहकारो २८३ अस्थि णं भंते. २७५ गच्छो महाणुभावो. २८३ तत्थ णं जे ते वीतरायसंजया० २७६ न हु ते हीलिजंति. २८४ कहणं भंते! समनिग्गं २७७ | निसीही२ नमो खमास. २८४ सामाइअंमि उकएक
| सुत्ता अमुणी. २८४-२८५ | पंच संवरदारा पं.तं. | पढमे पोरसि सज्झायं०
| तित्थगराण भगवओ० २७९ सम्वेऽवि पढमजामे २८५ पडंति नरए घोरे २७९ अरिहंतेसु अ रागो २८६ सद्धर्मबीजवपनानघ० २७१ अहो जिणेहिं असावजा० २८७ २८. जे केइ पव्वइए. २८० । पारसाइमकसाया० २८८
SHOUGHOOMANOHOUGG
२७७ २७९
॥३५०॥
