________________
श्रीप्रवचनपरीक्षा
जिनेश्वरा नखरा
४विश्रामे
॥२७॥
जिण हेलिहिं जिनउ । चइवास उच्छप्पि देसगुजरहव दिन॥२॥ सुविहितगच्छ खरतरविरुद दुल्लहनरवइ तिहिं दिअइ। सिरिवद्धमाणपट्टिहिं तिलउ,जिणेसरसूरि गुरू गहगहइ ॥३॥" इत्यादिवचोमिः श्रीदुर्लभराजसभायां चैत्यवासिमिः सह विवादे जयात् श्रीजिनेश्वरसूरिभिः खरतरविरुदं प्राप्तमिति तदीयाः श्रीजिनेश्वरसूरिमभ्याख्यांति, तदप्राकृतये गाथामाह
जे पुण जिणेसरेणं खरयरबिरुअं निवाउ उवलद्धं । इच्चाइयमुल्लवणं लवणं धम्मंकुरस्स तयं ॥४०॥ | ___ यत्पुनर्जिनेश्वरेण-श्रीजिनेश्वराचार्येण नृपाद्-दुर्लभराजसकाशात् खरतरविरुदमुपलन्धं-प्राप्तमित्यादिकमुल्लपनं तदेव तकं कु|त्सार्थे कप्रत्यये तर्क-प्रागुक्तं धर्माङ्करस्य लवनं-छेदनं,तत्र धर्मो ज्ञानादिलक्षणस्तस्याङ्करः-सत्यभाषणं, यतः सत्यभाषणादेव संवि
मपाक्षिकोऽपि ज्ञानदर्शनभाग् सन् मोक्षस्य तृतीयः पन्था भणितः, यदुक्तं-"सावजजोगपरिवजणाइ सव्वुत्तमो जईधम्मो। वीओ | सावगधम्मो तइओ संविग्गपक्षपहो ॥शात्ति श्रीउपदेशमाला (५१९) असत्यभाषणे च घोरानुष्ठानपरोऽप्यनन्तसंसारभाग, | यथा जमाल्यादयः, यदागमः-"सत्तेआ दिट्ठीओ जाइजरामरणगन्भवसहीणं । मूलं संसारस्स उ हवंति निग्गंथरूवेण ॥१॥ (३-७८६) ति श्रीआवश्यकनि०. विशेषतो महापुरुषस्याभ्याख्यानं ज्ञानादिनाशकमितिगाथार्थः ॥ ४० ॥ अथ तत्र मृषा| भाषणे व्यञ्जकमाह
जपणं दुल्लहराया दसचउवीसंमि १०२४ दुल्लहो चेव ।
जो पुण असीइ १०८० विगप्पोतं ससगस्सेव सवणपुडं॥४१॥ दशचतुर्विंशे-चतुर्विंशत्यधिकदशशत १०२४ वर्षे स दुर्लभराजो दुर्लभ एव, तदानीं तस्यानुत्पन्नत्वात् ,न चानुत्पत्र
॥२७०11
