________________
व्याख्याप्रज्ञप्तिः अभयदेवीया वृत्तिः
॥२८७॥
अप्पमहग्घा भरणालंकियसरीरे भोपणवेलाए भोयणमंडवंसि सुहासणवरगए, तए णं मित्तणाइनियगसयणसंबंधिपरिजणेणं सद्धिं तं विउलं असणं पाणं खातिमं साइमं आसादेमाणे बीसाएमाणे परिभो एमाणे परिभाए|माणे परिभुंजेमाणे विहरइ । जिमियभुतत्तरागएऽवि य णं समाणे आयंते चोखे परमसुइभूए तं मित्त जाव परियणं विउलेणं असणपाण ४ पुप्फवत्थगंधमल्लालंकारेण य सक्कारेह २ तस्सेब मित्तणाइ जाव परियणस्स पुरओ जेठ्ठे पुत्तं कुटुंबे ठावेइ २ त्ता तस्सेव तं मित्तनाइणिवगसयणसंबंधिपरियणं जेट्ठपुत्तं च आपुच्छद्द २ मुंडे भवित्ता पाणामाए पव्वज्जाए पव्वइए, पत्रवइएवि य णं समाणे इमं एयारूवं अभिग्गहं अभिगिण्हइ-कप्पड़ मे जावज्जीवाए छछद्वेणं जाव आहारित्तएत्तिकट्टु इमं एयारूवं अभिग्गहं अभिगिण्हइ २ त्ता जावज्जीवाए छहूंछट्ठणं अणिक्खित्तेण तवोकम्मेणं उडूढं बाहाओ पगिज्झिय २ सूराभिमुद्दे आयावणभूमीए आयावेमाणे विहरह, छट्ठस्सवि य णं पारणयंसि आयावणभूमीओ पञ्चोरुहइ २ सयमेव दारुमयं पडिग्गहं गहाय तामलित्तीए नगरीए उच्चनीयमज्झिमाई कुलाई घरसमुदाणस्स भिक्वायरियाए अडइ २ सुद्धोयणं पडिग्गाहेइ २ तिसत्तखुत्तो उदएणं पक्खालेइ, तओ पच्छा आहारं आहारेइ । से केणट्टेणं भंते! एवं बुच्चइ - पाणामा पव्वज्जा २१, गोयमा ! पाणामाए णं पव्वज्जाए पव्वइए समाणे जं जत्थ पासइ इंदं वा खंदं वा रुद्द वा सिवं वा वेसमणं वा अजं वा कोहकिरियं वा रायं वा जाव सत्थवाहं वा कागं वा साणं वा पाणं वा उच्चं पासइ उच्चं पणामं करेह नीयं पासइ नीयं पणामं करेइ, जं जहा पासति तस्स तहा पणामं करेह, से तेण्डेणं गोयमा ! एवं बुच्चइ - पाणामा जाव
३ शतके उद्देशः १ तामलीतापसाधिकारः सू०१३३
॥२८७॥