________________
धर्मकोऽयमिति, अत एव यथार्थनामाऽसाविति दर्शयन्नाह-'जे लोक्का से लोए'त्ति यो लोक्यते-विलोक्यते प्रमाणेन स लोकोव्याख्या- लोकशब्दवाच्यो भवतीति, एवं लोकस्वरूपाभिधायकपार्श्वजिनवचनसंस्मरणेन स्ववचनं भगवान् समर्थितवानिति । 'सपडिक्कमणं ति प्रज्ञप्तिः
आदिमान्तिमजिनयोरेवावश्यकरणीयः सप्रतिक्रमणो धर्मोऽन्येषां तु कदाचित्प्रतिक्रमणं, आह च-"सपडिक्कमणो धम्मो पुरिमस्स य अभयदेवी
पच्छिमस्स य जिणस्स । मज्झिमगाण जिगाणं कारणजाए पडिक्कमणं ॥१॥"ति ॥ अनन्तरं 'देवलोएसु उववन्ना' इत्युक्तमतो या वृत्तिः
देवलोकप्ररूपणसूत्रम्-'कतिविहा णमित्यादि ॥ पञ्चमशते नवमोद्देशकः ।।५-९॥ ॥४५२॥ अनन्तरोद्देशकान्ते देवा उक्ता इति देवविशेषभूतं चन्द्रं समुद्दिश्य दशमोद्देशकमाह, तस्य चेदं मूत्रम्
तेणं कालेणं तेणं समएणं चंपानाम नयरी जहा पढमिल्लो उद्देसओ तहा नेयम्बो एसोवि, नवरं चंदिमा प्रभाणियव्वा ॥ (सूत्रं २२७) ॥ पंचमे सए दसमो उद्देसो समत्तो ॥५-१० ॥ पंचमं सयं समत्त
'तेणं कालेण'मित्यादि, एतच्च चन्द्राभिलापेन पञ्चमशतकप्रथमोद्देशकवन्नेयमिति ॥ पञ्चमशते दशमः ॥५-१०॥ श्रीरोहणानेरिव पञ्चमस्य, शतस्य देवानिव साधुशब्दान् । विभिद्य कुश्येव बुधोपदिष्ट्या, प्रकाशिताः सन्मणिवन्मयार्थाः ॥१॥
५ शतके उद्देशः९ चंद्रवक्तव्यतातिदेशः मू०२२७
%ARॐॐॐ
॥ इति श्रीमदभयदेवाचार्यविहितवृत्तियुते । श्रीमद्भगवतीसूत्रे पञ्चमंशतं समाप्तं ॥ HD
न
॥४५२॥ प्र.आ०२४९
