Danpradip

SR No.: 600372
Original Sutra Author: N/A
Author: Charitraratna Gani, Chaturvijay
Publisher: Jain Atmanand Sabha
Publication Year: 1918
Total Pages: 408
Language: Sanskrit
Classification: Manuscript
File Size: 33 MB

Page 290

दानप्रदीपे
॥१४॥
समं धर्म सचिरं परिपालयेः॥ १०९॥ तस्य त्वकुशले ज्ञाते मृतिरात्मवशैव ते । तपश्च परलोकाय शंबलं सञ्चितं भवेताट नवमः
॥११० ॥ इति तस्य गिरं युक्तियुक्तां सा प्रत्यपद्यत । हितावहं वचः स्वस्य सकर्णः को न मन्यते ॥ १११ ॥ सहानी- प्रकाशः। ४स्ततः प्राज्यैः स भोज्यस्तामबूभुजत् । प्रियमेलकतीर्थ च प्रापयामास हर्षतः ॥ ११२ ॥ तत्र स्नातवती वाप्यां प्रपूज्य 81
वृषभध्वजम् । नत्वा चक्रेश्वरीदेवीमेवमेषा व्यजिज्ञपत् ॥ ११३ ॥ अहं देवि! तदा भुले यदा मां मेलयेः पतिम् । प्रवृत्ति वा वदेस्तस्य नान्यथेत्यवधारय ॥११४॥ एवं कृतप्रतिज्ञायां तस्यामेकायचेतसि । जज्ञे तृतीययामिन्यामदेहा वाग् विहायसि ॥ ११५॥ इह युगादिजिनेश्वरसेवनां विदधती प्रयता पतिमाप्स्यसि । मनसि मा स्म वृथारति मा तथा वितनुतात् सुतनो! ननु भोजनम् ॥ ११६ ॥ इत्याकण्यं गिरं कर्णामृतं मुदितमानसा । मौनव्रतमुपादत्त सा पत्युर्मेलनावधि ॥ ११७ ॥ दुस्तपं सा तपस्यन्ती शिलोज्छकृतजीविका । समयं गमयामास जिनोपास्यापरायणा ॥११८ ॥ इतश्च स कुमारोऽपि फलकं प्राप्य वारिधिम् । उत्तीर्णस्तीरकान्तारे विश्राम्यन् मनसाऽमृशत् ॥ ११९ ॥ गेहे नृणामुपालम्भो|8| विदेशे विपदीदृशी । दयिताया वियोगश्च ही मे कर्म पराङ्मुखम् ॥ १२० ॥ किं शोकेनाथवाऽनेन प्राच्यकर्मविपाकतः।
संपद्यन्ते यतः पुंसां संपदो विपदोऽपि च ॥ १२१॥ तन्नूनं पुण्यमन्यूनं न वितेने पुरा मया । राजसूरपि येनाहमीदृशी-13 8 मासदं दशाम् ॥ १२२ ॥ यद्वा तत्त्वविदां पुंसां विपदः खलु संपदः । यदासामुपभोगेन प्राच्यदुष्कर्मणां क्षयः ॥ १२३ ॥3॥ इत्थं स धीरितस्वान्तः फलादिजनिताशनः । क्रमात्माचक्रमाक्रामन् प्राप रनपुरं पुरम् ॥ १२४ ॥ रत्नप्रभः पुरे तस्मि
॥१४१॥ नदीप्यत महीपतिः । तस्यास्ति वनितारत्नं दयिता रत्नसुन्दरी ॥१२५॥ तयोरत्नवती कन्या लावण्यामृतसारणी । सुरस्त्रैणं
पभोगेन प्राच्या रत्नप्रभा पसरवणं ।