________________
श्रीमोधનિર્યુક્તિ
॥ ४०२॥
E
E
वृत्ति : इदानी तानेव दोषान् प्रतिपादयन्नाह - ओ.नि. : दूरुट्ठिअ खुडुलए नव भड अगणी अ पंत पडिणीए ।
अप्पत्तपडिच्छण पुच्छ बाहिं अंतो पविसिअव्वं ॥१२॥ ___ कदाचिदसौ ग्रामो दूरे भवति ततोऽप्राप्तामपि वेलां प्रतिपालयति, अट्ठित्ति कदाचिदसौ ग्राम उत्थितः-उद्धसितो म भवति, कदाचिच्च 'खुड्डलय त्ति स्वल्पकुटीरकः, कदाचित् 'णव इति अभिनववासितो भवति, तत्र च पृथिवीकायः | सचित्तो भवति, कदाचिच्च 'भड'त्ति भटाक्रान्तोऽसौ भवति, कदाचित् 'अगणी य'त्ति अग्निना दग्धो भवति, कदाचिच्च प्रान्तः-दरिद्रप्रायो भवति, कदाचिच्च प्रत्यनीकाक्रान्तो भवति, अत एभिः कारणैः 'अप्पत्तपडिच्छण'त्ति भ अप्राप्तामपि वेलां प्रतिपालयति, तेन च साधुना सञिकुलं प्रविशता विधिपृच्छा पूर्ववत्कर्तव्या। एतदेवाह - 'पुच्छत्ति, विधिपृच्छा पूर्ववत् । 'बाहित्ति चोदक एवमाह - बहिरेव स साधुस्तिष्ठतु यावत्सज्ञिकुले वेला भवतीति, आचार्यस्त्वाह-'अंतो पविसियव्वं' इमं च गाथाऽवयवं भाष्यकारो व्याख्यानयिष्यतीति ।
यन्द्र. : "भागण मावनाएंगम दूर डो" वगेरे घोषो छ वे मे४ होषाने हेमा छे. ઓઘનિર્યુક્તિ-૯૨ : ટીકાર્થ : ક્યારેક એવું બને કે આગળ આવનારું ગામ (કે જ્યાં પોતે જવાનો હોય) દૂર હોય તો
४०२॥
