________________
प्रश्नव्याकIt सुहं नेव निव्वुइं उवलभंति अञ्चतविपुलदुक्खसयसंपउत्ता ॥
अधर्मद्वारे वि० वृत्तिः एसों सो अलियवयणस्स फलविवाओ इहलोइओ, परलोइओ, अप्पसुहो, बहुदुक्खो, महन्भओ, बहुर
मृषावाद
विपाक: ॥ ३९ ॥ यप्पगाढो, दारुणो, कक्कसो, असाओ वाससहस्सेहिं मुच्चइ, न य अवेदयित्ता अत्थि हु मोक्खोत्ति, एवमाहंसु
नायकुलनंदणो महप्पा जिणो उ वीरवरनामधेनो कहेसी य अलियवयणस्स फलविवागं, एयं तं बितीयंपि अलियवयणं लहुसग-लहुचवलभणियं, भयंकर, दुहकरं, अयसकर,वेरकरगं, अरतिरतिरागदोसमणसंकिलेसवियरणं, अलियणियडिसादिजोगबहुलं. नीयजणनिसेवियं, 'निसेसं, अप्पच्चयकारक, परमसाहुगरहणिजं, प-18 त्यादिरूपं ताभ्यां दीनवदनं विमनं-विगतं चेतो येषां ते तथा । तत एव अभोजना:-कुभोजनाः, कुत्राससः, कुवसतिषु-कुत्सितस्थानेषु क्लिश्यन्ते-बाधन्ते, नैव सुखं शारीरं नैव निर्वृत्तिः-मनःस्वास्थ्य उपलभन्ते प्राप्नुवन्ति, अत्यन्तं विपुलं-विस्तीर्ण यत् | दुःखं सुखविपर्ययस्तेषां शतं तेन संप्रयुक्ताः तद्वन्तः, एतावत् कालं अलीकस्य फलमुक्तं । एषः प्रथमद्वारवत् अधिकृतः-प्रस्तुतः द्वितीय अलीकवचनस्य फलविपाकः प्रथमाध्ययनशब्दार्थवत् व्याख्यातव्यः । इह लौकिका, पारलौकिकः, फलपतिपादकः, अल्पसुखः, बहुदुःखः, महद्भयः, बहुरजोभिः व्याप्तः, दारुगः, कर्कशः, असातकारी, वर्षशतसहस्रमुच्यते । नाऽपि चाऽवेदयित्वा
मोक्षो अस्तीति शेषः, एवमाख्यातवान् ज्ञातकुलनन्दनः महात्मा जिनः महावीर इति प्रधाननामधेयः कथितवान् अलीकवचनस्य । * फलविपाकं, एतत् द्वितीयमपि अलीकवचनं लघुस्वक-लघुगुणमित्यर्थः लघुचपलभणितं, भयकृत, दुःखकृत, अयशःकारकं, वैरकारकं, अरतिः रतिः रागो-द्वेषःमनः-संक्लेशदायकं अलीक-अलोक-मृषाभाषणं निकृतिर्मायामयं तद्योगपचूरं, नीचजनसेवितं,
॥३९॥ १ संपलित्ता मुद्रितप्रतौ २ निस्ससं
USLUGLISCIOGLOSSUS
