________________
इदं सर्वं प्राग्वत् योज्यं यावदेवं नो लब्धपूर्वं भवति यत् अन्यस्य दुःखं अन्यो न पर्याददाति न गृह्णाति, अन्येन कृतं ? कर्म अन्यो न प्रतिसंवेदयति नानुभवति यतः ॥३९॥
___ पत्तेयं जाइ पत्तेअं मरइ पत्तेयं चयइ पत्तेअं उववज्जइ (सूत्राग्रं-३०००) पत्तेअं झंझा पत्तेअं है सण्णा पत्तेअं मन्ना, एवं विन्नू वेयणा, इति खलु णातिसंजोगा णो ताणाए वा णो सरणाए । वा, पुरिसो वा एगया 'व्विं नातिसंजोए विप्पजहइ, णातिसंजोगावा एगया पुव्विं पुरिसं विप्पजहंति, अन्ने खलु नातिसंजोगा, अन्नो अहमंसि, से किमंग पुण वयं अण्णमण्णेहिं नातिसंजोगेहिं मुच्छामो? इति संखाए णं वयं नातिसंजोगे विप्पजहिस्सामो॥४०॥
यस्मात् प्रत्येकं जीवो जायते, प्रत्येकं म्रियते, प्रत्येकं त्यजति परिग्रहं, प्रत्येकं उत्पद्यते, यदुक्तंएकस्य जन्ममरणे, गतयश्च शुभाशुभा भवावर्ते । तस्मादाकालिकहित - मेकेनैवात्मन: कार्यम् ।। तथा प्रत्येकं झंझा कलहः, तद्ग्रहणात् कषाया गृह्यन्ते, प्रत्येकमेव जीवानां कषायोदय: स्यादित्यर्थः, संज्ञा पदार्थपरिच्छित्तिः साऽपि
॥२१॥
१BD 'पुग्विं' नास्ति
**एतदन्तर्गत: पाठ: P प्रतौ नालभ्यते
