________________
श्रीसूत्रकृताङ्ग
चूर्णिः ॥१७॥
द्वितीयश्रुतस्कन्धे प्रथममध्ययनम्
(चू०) सुअंमे आउसंतेण०' इत्यादि । श्रुतं मया आउसंतेणेत्यत्र चत्वारः प्रकाराः । इहं खु अस्मिन् प्रवचने | सूअगडस्स वा वितीए सुतखंधे, पोंडरीएण उवमा, अत: पुण्डरीकाध्ययनं आदाणपदेण वा पोंडरीअं । 'से जहाणामए पोक्खरणी' पोक्खरं णाम पउमं, पुष्कराण्यस्यां सन्तीति पुष्करणी, 'सिआ', 'बहूदगा' आतीरभरिता, सीदन्ति तस्मिन्निति स्वेदः पङ्क इत्यर्थः, पुष्करिण्यर्थ उपलब्धो यया सा लद्धत्था, कश्चार्थः ? प्रसन्नोदका पुष्करादिजलजोवसोभिता पुष्करन्ते विसए, विसेसिआई पोंडरीआई तस्यां सन्तीति 'पोंडेरीगिणी', तैरेव स्वगुणैः ।। चक्षुष्मतां मनसः प्रसादं जनयतीति प्रासादिका, 'दट्ठव्वा' दरिसणिज्जा, अभिमतरूपाऽभिरूपा, प्रतीतरूपा प्रतिरूपा। 'तत्थ तत्थ 'त्ति जाव जलं पंको अ, 'देशे देशे तदेकदेशः, तहिं तहिं जत्थ एगं तत्थ अण्णाणिवि, अणुपुव्विट्ठिता | पङ्कादुत्तीर्य जलमतिक्रम्य स्थिता, उस्सिता जलतला दूरमतिक्रम्य उस्सिता, रोच[-]ते चक्षुषः, सुन्दिरो वर्ण एषां श्वेतोऽस्तीति वर्णवन्तः, गन्धः सुरभिः, जत्थ गंधो तस्स रसोवि, फासो त्वदः कोमलः, वण्णमंतादिग्रहणात् १. तस्या:-A,B,C,D.E.F.GH,I | २. पुंडरीगिणी-मूले । ३. मूले तु 'देसे' इति पाठः । ४. मूले तु 'अणुपुवट्ठिया' इति पाठः, क्वचित् 'अणुपुबुट्ठिया' इत्यपि पाठः । ५. फासों छद:-C.GI,
॥१७॥
