________________
द्वितीय
श्रीसूत्रकृताङ्ग
चूर्णिः ॥ २१४ ॥
श्रुतस्कन्धे
तृतीयमध्ययनम्
चेतसा पर्यालोच्य सूत्रदण्डकाः अन्यत्रापि नेतव्याः । एवमनयैव भङ्ग्या अज्झोरुहेण चत्तारि दण्डकाः । साधारणानामेक एव दण्डकः । तेषु येऽन्ये उत्पद्यन्ते तेषां विभाषाभावः । रुक्खेहिं रुक्खजोणिए । मलेहिं जाव हरितेहिंवि तिण्णि । अत्र द्वितीयतृतीयावेकमेवेतिकृत्वा चतुर्थसूत्रदण्डकाभावः । अप्कायिकानां चतुर्थोऽत्र शेषेषु दण्डकः । अग्निकायिकानां चतुर्थो आवाकादिषु मूषकाः । इदाणिं सो चेव विसेसो मूलादिणा दसविधेण विसेसेण विसेसिज्जइ, शरीरवत् । यथा शरीरमविशिष्टं तदेव पाण्यादिभिविशेषैर्विशिष्यते, वनवद्वा ग्रामगृहवद्वा विषयवद्वा । एवं रुक्खेत्ति अविशिष्टोवक्कमो वुत्तो । सो पुण विसेसिज्जइ मूलत्ताए । मूलं नाम मूलिया । जहिं मूलिया पइट्ठियाओ, भूम्यन्तर्गत एव स कन्दः, कन्दस्योवरि खन्धो तया छल्ली सव्वरुक्खसरीराणि, सालेसुवि होइ खंधातो, साला अङ्करा इत्यर्थः, प्रवालेहितो पत्ता, | पत्तंतरेसु [फलाणि] (पुप्फाणि), पुप्फेहिंतो फलाणि, फलेहिंतो बीजाणि० ॥७२३।।
(मू०)[१]अहावरं पुरक्खायं-इहेगइया सत्ता रुक्खजोणिया रुक्खसंभवा रुक्खवक्कमा तज्जोणिया तस्संभवा तवक्कमा कम्मोवगा कम्मनिदाणेणं तत्थवक्कमा रुक्खजोणिएहिरुक्खेहिंअज्झोरुहिताते विउद्भृति, ते जीवा तेसिं रुक्खजोणियाणं रुक्खाणं सिणेहमाहारेंति, ते जीवा आहारेंति पुढविसरीरं जाव सारूविकडं
॥२१४॥
