________________
श्रीउत्तराध्ययनसूत्रे श्रीनेमिच
न्द्रीया सुखबोधाख्या लघुवृत्तिः ।
अष्टादर्श संयतीयाख्यमध्ययनम्।
sxeX6XXXX
महापद्मचक्रिणो वक्तव्यता।
|पहाणपरियणेण विण्हकुमारो य।रना भणियं च-भो ! भो! निसुयं चिय तुब्भेहिं संसारासारत्तणं ? वंचितो एत्तियं कालमहं जं सामन्नं नाऽणुट्ठियं, ता संपयं पि विण्हकुमारं नियम्मि रजे अहिसिंचिऊण गेण्हामि पवजं । ततो विण्हकुमारेण | विन्नतं-ताय! अलमिमेहिं किंपागफलोवमेहिं भोगेहिं, तुह चरियमेवाणुचरिस्सामो । ततो जाणिऊण विण्हुकुमारनिच्छयं वाहरितो महापउमो, भणितो य-पुत्त ! पडिवजसु मम रजमिमं जेण पचयामो। महापउमेणावि अइविणीयत्तणतो |भणियं–ताय ! अहिसिंचसु नियरजम्मि विण्हकुमार, अहं पुण एयस्सेव आणापडिच्छ गो भविस्सामि । राइणा|
भणियं-वच्छ ! पुणरुत्तं भणितो वि न पडिवजइ इमो जं मए सह पवइस्सइ। ततो सोहणम्मि दिणे महाविभूईए | य कतो महापउमस्त रज्जाभिसेतो, पवइतो य सुबयसूरिसमीवे पउमुत्तरो सविण्हकुमारो। जातो महापउमो चिरका|लसासणो चकवट्टि त्ति । ते य रहा इत्तियं कालं तहा ठिया।ततो महापउमचक्कवट्टिणा भमाडितो नयरीए जणणीसंतितो | जिणिंदरहो, कया उन्नई जिणपवयणस्स । तप्पभितिं च धम्मुज्जयमई बहुगो लोगो पवनो जिणसासणं । तेण य महापउमेण चक्कवट्टिणा सबम्मि भरहखेत्ते गामागरनगरनगुजाणाईसु कारावियाई अणेगकोडिलक्खप्पमाणाई जिणभवणाई।
पउमुत्तरमुणी वि पालियनिक्कलंकसामन्नो विसुज्झमाणेणऽझवसाएणं खविऊण कम्मजालं समुप्पन्नकेवलनाणो संपत्तो निवाणं ति। विण्हुकुमारसाहुणो वि उग्गतवोविहारनिरयस्त नाणदंसणचरणेहिं वड्माणस्स उप्पन्नातो आगासगमण-वेउवियाइयातो नाणाविहातो लद्धीतो। अवि य–मेरु व तुंगदेहो, वच्चइ गयणम्मि पक्खिनाहो छ । मयणो व रूववंतो, बहुरूवो होइ तियसोच ॥१॥ इतो य ते विसुबयायरिया बहुसीसपरिवारा वरिसारत्तविहारत्थमागया हथिणाउरं, ठिया उज्जाणे । उवलद्धा य ते पुत्रविरुद्धणं नमुइणा, तओ तेण अवसरं नाऊण विन्नत्तो राया-जहा पुवपडिवन्नं वरं मे देहि । राइणा वुत्तं-वरेसु। तेण भणियं-वेयभणिएण विहिणा जन्नं काउमिच्छामि अतोरजं देहि । रत्ना वुत्तं-एवं होउ, अहिसित्तोसो
॥२४८॥
॥२४८॥