________________
श्रीउत्तरा
ध्ययनसूत्रे श्रीनैमिचन्द्रीयवृत्तिः
द्वितीयं परीषहाध्यनम् ।
मायण' त्ति भणिऊण अभिनंदिऊण यो
॥५५॥
य त सुरो गओ सुरलोयं।
आ
यासिओ प
पाव! तुज्झ हय हय तुह धिट्ठिम । जाणतह वि जिणाण वयणु जं एह दुचिट्ठिम ॥२॥ किं रे माणस! तुहुं धत्तरिउ ? किं
वा सन्निवाई आऊरिउ ? । किं वा पाव! अभवह तुल्लउ जं जाणंतु वि मग्गहं भुल्लउ ॥३॥ विसएहिं भुल्लउ हियय ! काई | परमत्थु मुणंतउ? । उत्तमगुणठाणह पभट्ठ जणमज्झि विगुत्तउ ॥४॥ संपइ संतउ होवि करहि गुरुकम्मखयंकरु । निम्मलु संजमु तवु विसिटु बाहिरु अम्भितरु ॥५॥" तओ 'इच्छामो अणुसटिं, सम्मं चोयण' त्ति भणिऊण अभिनंदिऊण य देवं गओ सट्ठाणं सूरी । पणमिऊण य तं सुरो गओ सुरलोयं । आलोइयपडिक्कतो विहरइ सूरी । तेण पुचि दसणपरीसहो नाहि. | यासिओ पच्छाऽहियासिओ । एवं शेषसाधुभिरपि सहनीय इति ॥ इत्युक्ता द्वाविंशतिपरीषहाः। नन्वते कस्मिन् कर्मणि
अवतरन्ति ? उच्यते-दसणमोहे दसणपरीसहो पन्ननाण पढमम्मि । चरिमेऽलाभपरीसह सत्तेव चरित्तमोहम्मि ॥१॥ | अक्कोस-अरइ-इत्थी-निसीहिया-ऽचेल-जायणा चेव । सकारपुरकारो, इकारस वेयणिजम्मि ॥२॥ पंचेव आणुपुबी, चरिया सेज्जा तहेव जल्ले य । वह-रोग-तणप्फासा, सेसेसुं नत्थि अवयारो॥३॥ सांप्रतमध्ययनोपसंहारार्थमाह
एए परीसहा सबे, कासवेण पवेइया। जे भिक्खू ण विहन्नेजा, पुट्ठो केणइ कण्हुइ॥४६॥ त्ति बेमि॥ व्याख्या-एते परीषहाः सर्वे काश्यपेन प्रवेदिताः, यान् ज्ञात्वा इति शेषः, भिक्षुने 'विहन्येत' पराजयेत, 'स्पृष्टः' बाधित: 'केनाऽपि' द्वाविंशतेरेकतरेणाऽपि कस्मिंश्चित् देशे काले वा इति सूत्रार्थः ॥ ४६॥ 'इतिः' परिसमाप्तौ ब्रवीमीति पूर्ववत् ॥
॥ इत्युत्तराध्ययनटीकायां परीषहाख्यं द्वितीयमध्ययनम् ॥