________________
श्री ओघ
निर्युक्तिः द्रोणीया वृत्तिः
॥१९८॥
अहियं विज्जयं, ततो एयस्संतरे ताए वायकम्मं कयं ततो इयरेहिं विजेहिं हसियं, ततो तीए ताणं विज्जाणं राइणो य परिकहणा कया, जहा -
तिणि सल्ला महाराय, अस्सि देहे पइट्टिया । वायमुत्तपुरीसाणं पतवेगं न धारए ।। ६२३ ॥ सिलोगो सुगमो । एवं साहुणावि वेज्जाईणं परिकहणा कायवा । एतदेव गाथयोपसंहरन्नाहराया विज्जमि मए विज्जसुयं भणइ किं च ते अहियं । अहियंति वायकम्मे विज्जे हसणा य परिकहणा || ६२४ || सुगमा ॥
एसा परिट्ठवणविही कहिया भे धीरपुरिसपन्नत्ता । सामायारी एत्तो वुच्छं अप्पक्खरमहत्थं ॥ ६२५ ॥ सुगम ॥ उवरिति दारं गयं, इदानीं सामाचारी व्याख्यायते
सन्नातो आगतो चरमपोरिसिं जाणिऊण ओगाढं । पडिलेहणमप्पत्तं नाऊण करेइ सज्झायं ॥ ६२६ ॥
एवं च साधुः सञ्ज्ञां व्युत्सृज्यागतः पुनः 'चरमपौरुषीं' चतुर्थप्रहरं ज्ञात्वा 'अवगाढां' अवतीर्ण, ततः किं करोतीत्यत आह-प्रत्युपेक्षणां करोति, अथासौ चरमपौरुषी नाद्यापि भवति ततोऽप्राप्तां चरमपौरुषीं मत्वा स्वाध्यायं तावत्करोति यावच्चरमपौरुषी प्राप्ता ।
पुवद्दिट्ठो य बिही इहंपि पडिलेहणाइ सो वेव । जं एत्थं नाणतं तमहं वुच्छं समासेणं ॥ १२७ ॥ पडिलेहगा उ दुविहा भत्तद्वियएयरा य नायवा । दोण्हषि य आइपडिलेहणा उ मुहणंतगसकायं ॥ ६२८ ॥
संज्ञाभ्युत्स र्जनं नि.
६२१-६२८
॥१९८॥
