________________
श्रीओघनियुक्तिः द्रोणीया
वृत्तिः
॥ १५१ ॥
सहोवनरणमाया असह आधारभंडगेण सह । नवणं तु मत्तगस्सा न य परिभोगो विणा कज्जे ||२२७|| (भा० ) तत्रौत्सर्गतः सर्वमुपकरणमादाय भिक्षागवेषणां करोति, अथासौ सर्वेण गृहीतेन भिक्षामदितुमसमर्थस्तत आचारभण्डकेन समं, आचार भण्डकं -पात्रकं पटलानि रजोहरणं दण्डकः कल्पद्वयं -और्णिकः क्षौमिकश्च मात्रकं च, एतद्गृहीत्वा याति । 'उवगरणे' त्ति गयं, इदानीं मात्रकग्रहणप्रतिपादनायाह - नयनं मात्रकस्य करोति भिक्षामटन्, न च तस्य मात्रकस्य कार्येण विना संसक्तादिना परिभोगः क्रियते । 'मत्तए'त्ति गयं, 'काउस्सग्ग' त्ति व्याख्यायते -
आपुच्छणत्ति पढमा बिइया पडिपुच्छणा य कायष्वा । आवस्सिया य तहया जस्स य जोगो चउत्थो उ । २२८| ( भा० )
पढमं आपुच्छइ, यदुत - संदिसह उवओगं करेमि, एसा पढमा, उवओगकरावणिअं काउस्सग्गं, अट्ठहिं उस्सासेहिं नमोकारं चिंतेइ, ततो नमोक्कारेण पाऊण भणति - संदिसह, आयरिओ भाइ-लाभो, साहू भणइ - कुहत्ति, एसा पडिपुच्छा, ततो आयरिओ भणइ-तहत्ति, तओ 'आवस्सियाए जस्स य जोगो'त्ति जं जं संजमस्स उवगारे वट्टइ तं तं गेण्हिस्सामि ' जस्स य जोगो' त्ति व्याख्यातम् । इदानीमेतान्येव प्रमाणादीनि द्वाराणि सप्रतिपक्षाण्यभिधीयन्ते तत्र यदुक्तं प्रमाणद्वारे-वाराद्वयं प्रवेष्टव्यं तस्य प्रतिपक्ष उच्यते, वारात्रयमपि प्रविशति, किमर्थमत आह
आयरियाईणट्ठा ओमगिलाणट्टया य बहुसोऽवि । गेलन्नखमगपाहुण अतिप्पएऽतिच्छिए यावि ॥ ४१४ ॥ आचार्यादीनामर्थाय बहुशोऽपि वाराः प्रविशति, ओमो - बालस्तदर्थं ( ग्लानार्थे च ) बहुशः प्रविशति । प्रमाणयतनोक्ता,
गवेषणैषणायांएका
कित्वं भा.
२२५-२२८
प्रमाणादीनिसप्रति
पक्षाणि
नि. ४१४
॥ १५१ ॥
