________________
ग्रामेप्रवे.
श्रीओघनियुक्तिः द्रोणीया
५५
॥५१॥
SSSSSSSSS
अथ कदाचिच्छ्रावको न कथयति तदा डिम्भरूपाणि पृच्छति, तानि ह्यज्ञत्वाद्यथाव्यवस्थितं कथयन्ति । किं पृच्छति !, 'कस्सहा आरंभों' कस्य निमित्तमयमारम्भः ?, इत्येवं साधुना पृष्टे सति डिम्भरूपाण्यपि कथयन्ति-'तुज्झेसो त्ति त्वदर्थ- शम्भा.५२मयमारम्भः, यतः ‘पाहुण'त्ति प्राघूर्णका यूयमिति, अथवा 'पाहुण'त्ति प्राघूर्णकानामर्थेऽयमारम्भो न तव, एवं 'डिंभ'त्ति | अर्भकरूपाणि कथयन्ति । अथ तत्रार्भकरूपाणि न सन्ति यानि पृच्छयन्ते ततः स्वयमेव केनचिट्याजेन रसवती यतो 5 याति, एतदेवाहरसवइपविसण पासण मिअममिअमुवक्खडे तहा गहणं । पजत्ते तत्थेव उ उभएगयरे य ओयविए॥५४॥ (भा०) | रसवती-सूपकारशाला तस्यां प्रवेशनं करोति, प्रविष्टश्च पश्यत्ता-दर्शनं करोति, तत्र च 'मितममितं उवक्खडे'त्ति कदाचिन्मितमुपस्क्रियते स्वल्पं, कदाचिदमितं उपस्क्रियते बहु, तहा गहणं ति तत्र यदि मितं राद्धं ततः स्वल्पं गृह्णाति, अथर्क
प्रचुरं राद्धं ततस्तदनुरूपमेव गृह्णाति । तत्र नियुक्तिगाथायाः संबन्धि पूर्वार्द्ध व्याख्यातं, कतमत् ? "उग्गमदोसाईणं 8 कहणं उप्पायणेसणाणं च" इति, इदानीं मूलनियुक्तिकारगाथायां तस्यामेव यदुपन्यस्तं “तत्थ उ"त्ति तव्याख्यानयन्नाह, 'पज्जत्ते तत्थेव उ' यदि पर्याप्तं भक्तं लब्धं ततस्तस्मिन्नेव गृहे भुङ्ग इति । 'उभएगयरे च ओयविए'त्ति उभयं श्रावकः श्राविका च 'ओयविअं' खेदज्ञं उभयं यदि भवति 'एगतरं च ओयवि अल्पसागारिकः-श्रावक इत्यर्थः, श्राविका वा ओय-1
4॥५१॥ विआ-अल्पसागारिकेत्यर्थः, ततो भुङ्ग इति। तत्थ उत्ति अयमवयवो व्याख्यातः, इदानीं 'नस्थित्ति अवयवो व्याख्यायतेअसइ अपजत्ते वा सुण्णघराईण बाहि संसद्दे । लट्ठीइ दारघट्टण पविसण उस्सग्ग आसत्थे ॥५५॥ (भा०)
SAREERSEASOORAKAARAKRAM
