________________
वृहत्संग ॥१३॥
CMOREALIS
इह गर्नजनुजपरिसर्पादीनामुत्कृष्टमायुः पूर्वकोटिप्रमाणमित्युक्तं, ततः पूर्वस्य परिमाणमाह
| सटीकः॥ पुवस्स उ परिमाणं, सयरिं खलु हुँति कोमिलकाः । बप्पमं च सहस्सा, वोधवा वासकोमीणं ॥३१६॥3 - व्याख्या-पूर्वस्य परिमाणं वर्षकोटीनां सप्ततिः कोटिखक्षाः षट्पश्चाशत्सहस्राणि पु०५६०००००००००००। तथाहि-पूर्वाङ्ग चतुरशीतिवर्षलक्षाणि, पूर्वाङ्गं च पूर्वाङ्गेन गुणितं पूर्व नवति, ततो यथोक्तं पूर्वस्य परिमाणं न विरुध्यते॥३१६॥
सम्प्रति संमूर्छिमपञ्चेन्धियस्थलचरादीनामायुःस्थितिं प्रतिपादयतिवाससहस्स पणिं दिसु मुहिम चुलसी बिसत्तरितिवन्ना।बायाला उकोसा, थल खड्नरगेजुयंगे य ३१७ ___ व्याख्या-इह "मुहिम ति" विशेषणं सर्वत्रापि संवन्धनीयं, वर्षसहस्राणीति च पदं चतुरशीत्यादिषु प्रत्येक योज्यते, यथासङ्ख्यं च सङ्ख्यासङ्ख्येयपदयोजना, सा चैवं-संमूर्छिमानां पञ्चेन्द्रियाणां स्थलचराणामुत्कृष्टमायुःप्रमाणं चतुरशीतिवर्षसहस्राणि । खचराणां पञ्चेन्जियाणां संमूर्विमानां बलाकादीनां दासप्ततिवर्षसहस्राणि । नरगाणां सर्पजातीनां संमूळिमानां त्रिपञ्चाशवर्षसहस्राणि । नुजगानां नुजपरिसणां संमूर्बिमानां विचत्वारिंशवर्षसहस्राणि ॥ ३१७॥
साम्प्रतं संमूर्बिममनुष्याणामवगाहनां स्थितिं चानिधातुकाम आहअंगुलधसंखजागो, जक्कोसोगाहणा मणुस्साएं। संमुहिमाण जाणसु, अंतमुदत्तं च परमाउं॥३१॥ ___ व्याख्या-मनुष्याणां संमूर्विमानांवातपित्तादिसमुन्नवानां, तथा चोक्तं प्रज्ञापनायां-"कहि णं ते! सम्मुचिममणुस्सा संमुखंति ? गोयमा! अंतो मणुस्सखित्ते पणयालीसाए जोअणसयसहस्सेसु अवाजोसु दीवसमुद्देसु पन्नरससु कम्मजूमीसु
॥११॥
ASA
