________________
कीलंति । तओ तेण संबकुमारस्स निवेइयं । तओ गओ संबकुमारो । दिट्ठा य तेण वारुणी । पाऊणं च संबेण चिंतियंकिं मे जुत्तं जं कुमारेहिं विणा किंचि सुहं अणुहविजइ ?, ता सुए आणेमि कुमारे । आणिया तेणं दुइंतकुमारा कायंबरीगुहासमीवं । दिट्ठा य तेहिं सुंदरा सुरा, दिन्ना य तेहिं किंकराण आणत्ती-जहा एयं आणेह वारुणं । आणीया य तेहिं ।
गया य विविहतरुकुसुमाऽऽमोयसोहियं रमणिजजाणं । भणियं च संबेण-भो भो कुमारा! कह कह वि छम्मासेण XIएसा सुरा आसाइया ता जहिच्छं पियह त्ति । पीया य तेहिं । तओ तीए मएण गायंति नचंति परोप्परमालिंगंति । |
कीलंता य गया गिरिवरुद्देस । तत्थ परिसकतेहिं दिट्ठो तवमणुचरंतो दीवायणो रिसी । तओ भणिउमारद्धा-अहो ! एस सो दुरप्पा जो भगवयारिट्टनेमिसामिणा जिणिंदेण बारवइविणासगो समाइट्ठो, तओ इमं पावं निकारणवेरियं किं न तालेमो?। तओ ते रोसेण दंतदट्ठाघरोट्ठा पायतलमुट्ठिचवेडाघाएहिं निरवराहं दीवायणरिसिं घाइउमारद्धा ताव जाव किच्छप्पाणोवगओ पडिओ धरणीयले । घाएऊणं च गया बारवई । वासुदेवस्स वीसंभणीयनियपुरिसेहिं जहावत्तं सवं कहियं । कण्हेण चिंतियं-अहो ! दुइंतया कुमाराणं, अहो ! अदीहनिरूवित्तणं जोधणस्स, ता किमंग ! जीवियभूयाण इमाण कीरइ ? ति । गओ बलदेवसहिओ अणुणेउं दीवायणमुणिं । दिट्ठो य दीवायणो कोवेण फुरियाहरोहो। कालोचिएणं च सम्माणेणं सम्माणिऊण भणिओ-भो भो महातावसरिसि! कोहो सवगुणविणासो, अओ महासत्ता दमेरया न कोहस्स वसमुर्विति, तहा अन्नाणमजप्पमत्तबालावराहं न महासत्ता गणिति, ता अम्हाण खमसु कुमार
दुच्चेट्ठियं ति । इय भणिए वि दीवायणो जाहे रोसं न मुंचइ ताहे बलदेवेण संलत्तं-भो नराहिव ! अलं पयत्तेणं, जं XIइमिणा चिंतियं किं पि तं करेउ, किमन्नहा होइ जिणिभासियं ?। तओ दीवायणेण पलत्तं-भो नरीसर ! तालिजमाणेण |
मया महंती पइन्ना कया, जहा दो तुब्भे मोत्तूण सुणयस्स वि बारवइविणासे ण मोक्खसंभवो अत्थि, ता न जिण
