________________
द्वात्रिंशं प्रमादस्थानाख्यमध्ययनम्।
प्रमादस्य स्थानानि।
श्रीउत्तरा-1
न वा लभिज्जा निउणं सहायं, गुणाहियं वा गुणओ समं वा। ध्ययनसूत्रे
इको वि पावाइँ विवजयंतो, विहरेज कामेसु असजमाणो॥५॥ श्रीनेमिच- व्याख्या-'न' निषेधे, वाशब्दः चेदर्थे, ततश्च न चेद् लभेत, शेषं सुगमम् ॥ ५॥ इत्थं सप्रसङ्ग ज्ञानादीनां दुःख
न्द्रीया प्रमोक्षोपायत्वमुक्तम् । इदानीं तेषामपि मोहादिक्षयनिबन्धनत्वात् तत्क्षयस्यैव प्राधान्येन दुःखप्रमोक्षहेतुत्वख्यापनार्थ सुखबोधा-al यथा मोहादीनां सम्भवः यथा दुःखहेतुत्वं यथा च दुःखस्याभावः प्रसङ्गतस्तेषां चाभावः सथाऽमिधातुमाहख्या लघु
जहा य अंडप्पभवा बलागा, अंडं बलागप्पभवं जहा य । वृत्तिः ।
एमेव मोहाययणं खु तण्हं, मोहं च तण्हाययणं वयंति ॥ ६॥ ॥३५३॥
रागो य दोसो वि य कम्मबीयं, कम्मं च मोहप्पभवं वयंति । कम्मं च जाई-मरणस्स मूलं, दुक्खं च जाई-मरणं वयंति ॥७॥ दुक्खं हयं जस्स न होइ मोहो, मोहो हओ जस्स न होइ तण्हा ।
तण्हा हया जस्स न होइ लोभो, लोभो हओ जस्स न किंचणाई॥८॥ व्याख्या-'यथा च येनैव प्रकारेण अण्डप्रभवा बलाका अण्डं बलाकाप्रभवं यथा च, 'एवमेव' अनेनैव प्रकारेण मोहः-अज्ञानं मिथ्यादर्शनं च स आयतनं-उत्पत्तिस्थानं यस्याः सा मोहायतना तां, 'खुः' अवधारणे, तृष्णां वदन्तीति सम्बन्धः, यथोक्तमोहाभावे ह्यवश्यम्भावी तृष्णाक्षयः, मोहं च तृष्णायतनं वदन्ति । तृष्णा हि सति वस्तुनि मूर्छा, स चा रागप्रधाना ततस्तया राग उपलक्ष्यते, सति च तत्र द्वेषोऽपि भवतीति सोऽपि अन यैवाक्षिप्यते, तसरतृष्णाग्रहणेन रागद्वेषावुक्तौ, तदुत्कटतायां च सिद्ध एव मोहः, एतेन च परस्परं हेतु-हेतुमद्भावाऽभिधानेन यथा रागादीनां
एवमेव अमेने बदन्तीति
॥३५३॥
