________________
श्रीउत्तरा-16 "त्ति शरीरविवराणि-कर्णरन्ध्रादीनि तेषाम् अन्तरं-मध्य शरीरविवरान्तरं तस्मिन् , “आवीलेज" त्ति 'आपीडयेत्'al विंशतितमं ध्ययनसूत्रे
| गाढमवगाहयेत् ।। 'त्रिकं' कटिभागं कर्मभूतं 'अन्तरा' मध्ये 'इच्छां वा' अभिमतवस्त्वभिलाषं न केवलं बहित्रिकायेश्रीनेमिच
| महानिर्दीवेति भावः, इन्द्राशनि:-इन्द्रवनं तत्समा अतिदाहोत्पादकत्वादिति भावः, 'घोरा' अपरेषामपि भयजनिका 'परम- धीयाख्यन्द्रीया दारुणा' अतीवदुःखोत्पादिका ॥ उपस्थिता मे 'आचार्याः' इति प्राणाचार्या वैद्या इत्यर्थः, 'विद्यामचिकित्सकाः'
मध्ययनम् । सुखबोधा
विद्या-मत्राभ्यां व्याधेः प्रतिकारकर्तारः।। "चाउप्पायं" ति 'चतुष्पादां' भिषग्भेषजातुरप्रतिचारकात्मकचतुर्भागचतुष्टयाख्या लघुत्मिकां 'यथाहितं' हिताऽनतिक्रमेण ॥ 'पिता' जनकः, विमोएंति" त्ति सुव्यत्ययाद् विमोचयति ॥ "पासतो वि" त्ति
अनाथिवृत्तिः । पार्श्वतश्च । “फिट्टइ" त्ति अपयाति ॥ 'ततः' इति रोगाप्रतिकार्यताऽनन्तरमहम् 'एवं वक्ष्यमाणप्रकारेण “आइंसु” त्ति
निर्मन्यस्य उक्तवान् यथा 'दुःक्षमा' दुःसहा 'हुः' एवकारार्थः, ततो दुःक्षमा एव पुनः पुनर्वेदना अनुभवितुम्, "जे" इति
वक्तव्यता। ॥२६९॥
निपातः पूरणे ॥ यतश्चैवमतः "सई च" ति सकृदपि यदि मुञ्चेयमहमिति गम्यते, "वेयण" त्ति वेदनायाः "विउल" त्ति विपुलायाः 'इतः' अस्याः, ततः किम् ? इत्याह-क्षान्तो दान्तो निरारम्भः “पवइए" त्ति 'प्रव्रजेयं' प्रतिपद्येयम् अनगारितां येन संसोरोच्छित्तितो मूलत एव न वेदनासम्भवः स्यादिति भावः ॥ "एवं च चिंतइत्ताणं" ति एवं न केवलमुक्त्वा चिन्तयित्वा च प्रसुप्तोऽस्मि नराधिप!, 'परिवर्त्तमानायाम्' अतिक्रामन्त्यां रजन्यां वेदना मे क्षयं गता। | 'ततः' वेदनाऽपगमानन्तरं 'कल्यः' नीरोगः सन् ॥ ततः' प्रव्रज्याप्रतिपत्तेरिति विंशतिसूत्रार्थः॥१६-१७-१८-१९-२०२१-२२-२३-२४-२५-२६-२७-२८-२९-३०-३१-३२-३३-३४-३५ ॥ किमिति प्रव्रज्याप्रतिपत्त्यनन्तरमेव नाथस्त्वं जातः ? पुरा न ? इत्याहअप्पा नदी वेयरणी, अप्पा मे कूडसामली । अप्पा कामदुहा घेणू, अप्पा मे नंदणं वर्ण ॥
॥२६९॥
