________________
श्रीउत्तराध्ययनसूत्रे श्रीनेमिच
न्द्रीया
नवर्म नमिप्रवज्याख्यमध्ययनम्। | दुर्मुखचरित्रम् ।
सुखबोधाख्या लघुवृतिः ।
॥१३५॥
FoXXXOXOXOXOXOXOXOXOXOXO
मिलंति विहगा बहू । पंथिया पहियावासे, जहा देसंतरागया ॥ १ ॥ पहाए जंति सवे वि, अन्नमन्नदिसंतरं । एवं कुटुंबवासे वि, संगया बहवो जिया ॥२॥ नरामरतिरिक्खाइ-जोणीसुं कम्मसंजुया । मचुप्पहायकालम्मि, सवे जंति दिसो-| दिसि ॥३॥ तहा-"जेणुम्मत्तपमत्तउ हिंडइ पुरिपहिहिं, मोडाउडि करंतउ वेढिउ बहुनरहिं । तं जोयणु अइरेण जण ! खणभंगुरउ, जररोगिहिं सोसिज्जइ रक्खंतह खरउ ॥ १॥" तहा-"गव्भे जम्मे बाल-तणम्मि तरुणत्तणम्मि थेरते । मट्टियभंडं व जिया, सन्चावत्थासु विहडंति ॥ १॥" एमाइ चिंतंतो पडिबुद्धो पत्तेयबुद्धो जाओ, काऊण पंचमुट्ठियं
लोयं देवयाविइन्नलिंगो विहरइ । भणियं च-"सेयं सुजाय सुविभत्तसिंगं, जो पासिया वसभं गोहमज्झे । रिद्धिं KIअरिद्धिं समुपेहियाणं, कलिंगराया वि समेक्ख धम्मं ॥ १॥" संपइ दुम्मुहचरियं
___ अस्थि इहेव भारहे वासे कंपिलं नाम पुरं । तत्थ हरिकुलवंसुब्भवो जओ नाम राया, तस्स गुणमाला नाम |भारिया । सो य राया तीए सह रज्जसिरिमणुहवंतो गमेइ कालं । अन्नया अत्थाणमंडवहिएण पुच्छिओ दूओ-किं नत्थि ममं जं अन्नराईणमत्थि । दूएण भणियं—देव ! चित्तसभा तुम्ह नत्थि । तओ राइणा आणत्ता थवइणो, जहा
लहुं चित्तसभं करेह । आएसाणंतरं समाढत्ता । तत्थ धरणीए खन्नमाणीए कम्मकरेहिं पंचमदिणे सबरयणमओ जलणो व | तेयसा जलंतो दिह्रो महामउडो, सहरिसेहिं सिट्ठो जयराइणो । तेण वि परितुट्ठमणेणं णंदीतूररवपुवयं उत्तारिउ भूमिविवराओ पूइया थवइमाइणो जहारिहं वत्थमाईहिं । थेवकालेण निम्माया उत्तुंगसिहरा चित्तसभा । सोहणदिणे य कओ चित्तसभाए पवेसो। आरोविओ मंगलतूरसहेण अप्पणो उत्तमंगे मउडो। तप्पभावेण दोवयणो सो राया जाओ।
येनोन्मत्तप्रमत्तो हिण्डति पुरीपथिष्वहमहमिकां कुर्वन् वेष्टितो बहुनरैः । तद् यौवनमचिरेण जन! क्षणभङ्गुरं जरारोगैः शुष्यते रक्षतः क्षरितम् ॥१॥
XOXOXOXOXOXOXOXOXO-XXX-Ko
॥१३५॥