________________
श्रीउत्तराध्ययनसूत्रे श्रीनैमिचन्द्रीयवृत्तिः
चतुर्थ असंस्कृताख्यमध्ययनम् ।
॥९२॥
संपत्तेणं तेणं, भणियं सासंकमाणसेणेवं । अजे ! दीवुजोओ, ट्ठिो मे आसि देवउले ॥ २८० ॥ तीए वि य पडिभणिय, पिय ! तुह हत्थट्ठियस्स जलणस्स । जलियस्स समुज्जोओ, संकतो सो तुमे दिट्ठो ॥ २८१ ॥ एत्थंतरम्मि खग्गं, भज्जाए समप्पिऊण सो कुमरो। महिनिहियजाणुजुयलो, अहोमुहो धमइ जा जलणं ॥ २८२ ॥ ता सहस च्चिय तीए, खग्गं हत्थाओ कोसपरिहीणं । अइगरुयनिहाएणं, पडियं देवउलसिलवट्टे ॥ २८३ ॥ संभंतो ता पुच्छइ, नियदइयं सो हु सरलसब्भावो । किं कोसविप्पमुक्कं, खग्गं पडियं महियलम्मि ? ॥ २८४ ॥ तीए वि तओ भणिय, मह मणमोहो अईव उच्छलिओ । तेणं परवसाए, करवालं नवरि पडियं ति ॥ २८५ ॥ जालेवि तओ जलणं, देवउले बोलिऊण तं रयणिं । गोसम्मि निययभवणे, गयाइं साणंदहिययाइं ॥२८६॥ बंधवसुहिसुयणाणं, रयणिपउत्ती य निविसेसा सा । पियसहिएणं कहिया, हरिसवसुल्लसियहियएणं ॥ २८७ ॥ एवं च ताण दोण्ह वि, हिययसमीहियविलाससत्ताणं । वच्चइ सुहेण कालो, विसयसुहं सेवमाणाणं ॥ २८८ ॥ अह अन्नया कयाई, सप्पुरिसो रायनंदणो कुमरो। विवरीयसिक्खतुरयं, परिवाहइ वाहियालीए ॥ २८९ ॥ तो तेण दुट्ठहरिणा, उचाहरिऊण लोयपञ्चक्खं । उवणीओ सो रन्ने, अइविसमे तावसनिवासे ॥ २९० ॥ परिभममाणेण तओ, पत्तं कुमरेण जिणहरं एकं । चारणसमणो एगो, दिट्ठो बहुमुणिगणाइन्नो ॥ २९१ ॥ | सो य केरिसो?-गहनक्खत्ताणं सस-हरो व रयणाण कोत्थुभमणि व । कप्पदुमो व तरूणं, देवाण सहस्सनयणो च॥ २९२ ॥ चंदो व सोमयाए, महि व खंतीइ दित्तिए मित्तो । रूवेण वम्महो इव, निम्मलचउनाणसंपन्नो ॥२९३॥ नामेण साहसगई, विज्जावसदिट्ठविस्सववहारो । बोहिंतो भवियजणे, निम्मलधम्मोवएसेणं ॥ २९४ ॥ गंतूणं कुमरेणं, सहसा तो पणमियं चलणकमलं । लद्धासीसो य तहा, उवविट्ठो तस्स पासम्मि ॥ २९५ ॥ लहिऊण अवसरं तो,
१. सूर्यः ।
द्रव्यसुप्तेषु प्रतिबुद्ध
जीविअगडदत्तदृष्टान्तः।
॥९२॥
