________________
सिद्धानामरगाहना
वृत्ती
॥८९०॥
विशेषाव०
'तिन्नी' त्यादि पूर्वाद्ध स्पष्टं, यस्मात्परमोऽयमवगाहस्तस्मात्ते सिद्धाः कोसच्छन्भागमापूर्यावतिष्ठन्ते । 'उत्ता' इत्यादि गाथात्रयं | कोट्याचार्य
स्पष्टम् ॥ अधुना त्रिविधाऽवगाहनामाह-'तिन्नी'त्यादि । स्पष्टा, भावार्थस्त्वयं-पञ्चभ्यः शतेभ्यस्त्रिभागपातनात् ॥ विमध्यमामाह'चत्तारी' त्यादि स्पष्टा ॥ भावार्थस्तु सप्तभ्यो हस्तेभ्यस्त्रिभागपातनात् । जघन्यामाह-'एगा'इत्यादि स्पष्टा । भावार्थस्तु हस्तद्वयत्रि
भागपातनात् । तथा चाह-'ओगा' इत्यादि सुप्रसिद्धा ॥ एतद्गाथाचतुष्टयं भाष्यकारः प्रपञ्चयति-'देह' इत्यादि स्पष्टा ॥ आह ॥८९०॥ | लब्धावसरः-'संहार'इत्यादि स्पष्टा ॥ 'सिद्धोऽवी'त्यादि ॥ सिद्धोऽवि सो ण संहरति, देहाभावेन प्रयत्नाभावात्, त्यक्तमल्पवक्तव्यं
1 | 'तिण्णि सते' त्यादि । अधुनैतदाह-'जेट्ठा उ' इत्यादि गतार्था, नवरं देहविभागहीनेति विशेषणमात्रमिति न पौनरुत्यम् । आये | चोद्यमाह-'किह' इत्यादि । किह मरुदेवीमाणं ?, मरुदेव्यवगाहना त्रिभागपतितत्वे सत्यपि कथं परिभाषितक्रोशषड्भागेऽवगाढेत्यर्थः, है नाभिपत्नीत्वेन सपादपञ्चधनुःशतप्रमाणत्वात्तस्याः, न, अभिप्रायापरिज्ञानात् , तथाहि-सा नामेः पञ्चसपादधनुःशतप्रमाणात् |
किश्चिन्यूना, न भगवदवगाहनामाना इत्यर्थः, तस्मात्किल पञ्चशतैव ज्येष्ठाऽवगाहनेति न दोषः, यच्चोक्तं 'कुलकरहिं समंति, तत्र शब्दोऽनुरूपवादी, धनुष इव ज्या, अथवाऽन्ये व्याचक्षते-संकुचितसिद्धा हस्तिस्कन्धारूढत्वात् । जघन्यायां चोद्यमाह-'सत्तू' इत्यादि । ननु सप्तहस्तोच्छ्रितेषु जघन्यतः सिद्धिः, यदा चैवं तदा कथमिह द्विहस्तेषु नियुक्तिकृता जघन्योक्ता ?, उच्यते-सा सत्तूसितेसु | सिद्धी तित्थगराणं, वीरवर्द्धमानस्वाम्यादिषु जघन्योक्ता, उक्तजघन्या तु सेसाणमतित्थगराणं सिज्झमाणाणं-सिद्धिं गच्छतामुक्ता नियुक्तिकृता, ते च कूर्मीसुतादय इति, आह च-'ते पुणे' त्यादि पुव्वद्धं गतार्थम् , अण्णे जहण्णमवगाहणं भणंति, कस्येत्याहसंवट्टिओ सत्तहत्थो जो सिद्धो, इतरंमि मज्झिमा, वीरवत् । प्रकारान्तरमप्यस्तीत्याह-'बाहुल्ल' इत्यादि, प्रायशः सूत्रे 'सत्तंति सत्त.
RASRAECARRCRROk
AR-२005RKAR
