________________
umilar
श्रीभग
शतके ९ उद्देश:
लघुवृत्ती
भूत्वा मृतः, एवं जघन्येनैको देशबन्धकसमयः, 'उको अंतोमुहत्त'त्ति वैक्रियवपुषा स एव यदाऽन्तर्मुहूर्तमास्ते तदोत्कर्षतो देशबन्धोऽन्तर्मुहूर्त, लब्धिवैक्रियशरीरिणो जीवतोऽन्तर्मुहर्त्तात्परतो न वैक्रियशरीरावस्थानमस्ति, पुनरौदारिकवपुषोऽवश्यं प्रतिप-
तेरिति, रयणप्पहे'त्ति 'दसवाससहस्साई तिसमऊणा इंति, कथं ?, त्रिसमयविग्रहेण रत्नप्रभायां जघन्यस्थिति रक उत्पनिस्तत्र समयद्वयमनाहारकस्तृतीयसमये सर्वबन्धक इति ततो देशबन्धको वैक्रियस्य, तदेवमाद्यसमयत्रयन्यूनं वर्षसहस्रदशकं जघन्यतो देशबन्धः,'उक्को० समउगंति कथं ?, अविग्रहेण रत्नप्रभायामुत्कृष्टस्थिति रक उत्पन्नस्तत्र प्रथमसमये सर्वबन्धको वैक्रि-|| यस्य वपुषः, परं देशबन्धकः, तेन सर्वबन्धसमयेनोनं सागरोपममुत्कृष्टतो देशबन्धः,एवं सर्वत्र सर्वबन्धःसमय, देशबन्धश्च जघन्यो। | विग्रहसमयत्रयन्यूनस्वस्खजघन्यस्थितिप्रमाणो वाच्यः, सर्वबन्धसमयन्यूनोत्कृष्टस्थितिप्रमाण उत्कृष्टदेशबन्ध इति, एतदेवाह-'एवं |
जीवे त्यादि, पश्चेन्द्रियतिर्यग्मनुष्याणां वैक्रियसर्वबन्ध एकं समयं, देशबन्धस्तु जघन्यत एक समयं, उत्कर्षगान्तर्मुहूर्त, एतदेव । | स्पष्टयति-पंचेंदियेत्यादि, यच्च-"अंतोमुहुत्तं नरएसु, होइ चत्तारि तिरियमणुएसु । देवेसु अद्धमासो, उके सविउब्धणाकालो|
॥१॥" इति वचस्सामर्थ्यादन्तर्मुहूर्तचतुष्टयं तेषां देशबन्ध इत्युच्यते तन्मतान्तरमवसेयमिति ॥ उक्तो वैक्रियवपुःप्रयोगकालः, अथ | तस्यैवान्तरं निरूपयन्नाह-'वेउविए'त्ति सर्वबन्धको भूत्वा देशवन्धं च कृत्वा मृतः, ततः परमनन्तकालमौदारिकशरीरिषु वन|स्पत्यादिषु स्थित्वा वैक्रियशरीरिकृत्पन्नः, तत्र प्रथमसमये सर्वबन्धको जातः, एवं सर्वबन्धयोर्यथोक्तमन्तरं स्यात्, एवं देसबंधंतरंपित्ति जघन्येनैकसमयं उत्कर्षतोऽनन्तकालमिति,भावना चास्य प्रागुक्तानुसारेण ।'वाउकाइयवेउब्विय'त्ति 'सव्वबंधंतरं जहण्णेणं अंतोमुहुत्तं', कथं ?, वायुरौदारिकशरीरी वैक्रियमाश्रितः,तत्र प्रथमसमये सर्वबन्धको भूत्वा मृतः पुनर्वायुरेव जातः,
॥१४॥
