________________
NAGARIES
आवां वैद्यौ जवात्कुर्वो भवन्तं भेषजैः परम् ॥ २२॥ रजन्यां मधुना युक्तं मधेन सह मेषजम् । कृत्वा मांसं त्वया भोज्यं नवनीतेन संस्कृतम् ॥ २३ ॥ एवं रोगनिवृत्तिस्ते भाविनी तत्क्षणात्किल । पश्चादारोग्यवान् सौख्यं भज 3 ४ वर्षशतान्यपि ॥ २४ ॥ एतद्वैद्यवचः श्रुत्वा वज्रिणोऽप्यधिकप्रभः । दध्यौ पुण्यवतां ख्यातो रोगविप्र इति खयम्
॥ २५॥प्रौढे सामान्यमाने च कुले संजातजन्मनाम् । लोकलोकोत्तरे मार्गे निन्द्यकर्मविवर्जनात् ॥ २५॥ प्रतिष्ठा जायते पुंसामुत्तमानां प्रशंसिनी । शशी समुद्रजोऽप्यासीहुर्वृत्तात्मा कलङ्कवान् ॥ २७॥ न कुलं वृत्तहीनस्य प्रमाणमिति मे मतिः । अन्येष्वपि प्रजातानां वृत्तमेव विशिष्यते ॥ २८ ॥ शीलं प्रधानं न कुलं प्रधानं कुलेन किं शीलविवर्जितेन । बहवो नरा हीनकुले प्रसूताः खर्ग गताः शीलमुपास्य धीराः ॥ २९॥ किं पुनर्जनतामान्यब्रह्मवंशो. द्भवस्य मे । विशेषात्वीकृतश्रीमजिनधर्मस्य संप्रति ॥३०॥ एतदर्हितदुष्कर्मकरणं युक्तिमद्भवेत् । अनित्यस्य शरीरस्य कृते नरककारणम् ॥ ३१ ॥ युग्मम् ॥ यतः
कृमयो भस्म विष्ठा वा यस्तावस्थेयमीदृशी। तस्य नश्वरदेहस्य कृते कः पापमाचरेत् ॥१॥ यद्यपूर्व शरीरं स्याद्यदि वाऽत्यन्तदुर्लभम् । विधीयते तदाऽत्यर्थं तस्याथै कर्म निन्दितम् ॥ ३२ ॥ भॉरं देहमाश्रित्य कः सुधीः पापमाचरेत् । एरण्डतरुमाश्रित्य कुञ्जरं न विरोधयेत् ॥ ३३॥ इत्यालोच्य स्वयं प्रोचे ततोऽसौ वैद्यपुङ्गवी । चिकित्सां नाहमिच्छामि भेषजैरपरैरपि ॥ ३४॥ किं पुनर्निखिलग्रन्थविरुद्धैर्बुधगर्हितः । अमीभिरौ
%A4%AC%AC-19
