________________
॥४८॥ ॥४९॥ ॥५०॥
॥५२॥
विधायासौ मनोवेगो भूमिदेवाननुत्तरान् । जगौ सगौरवं गत्वा वचनं सुहृदं प्रति त्वया देवविशेषो यः पुराणेषु श्रुतः सखे । प्रविचारय यत्किनिष तत्र घटते स्फुटम् जनार्दनचतुर्बाहुः विधाता चतुराननः । भवानीशत्रिनेत्रंब केनेदं प्रतिपाद्यते
यथो द्विवाहुरेकास्यः सर्वे जगति वीक्ष्यते । विकल्पातेऽन्यथा लोकैः मिथ्यात्वव्यसनार्त्तकैः अनादिनिधनो लोको नभोवच्छाश्वतः स्थितः ।
नैतस्य वर्तते कर्ता पुष्करस्येव कथन यतः सिद्धान्ते-वयसाहठाणत्थि य पयकडित्थकरयुगनरागईलोगो ।
उप्पत्तिनासधुयगणधम्माइयदव्वपडिपुनो केणवि न कउ न धउ नाहारो न हि ट्ठिया सयं सिद्धो ।
अह मुहमहमल्लगद्विय लहुमल्लग संपुड्सरित्यो मत्यागती प्रकुर्वन्ति स्वपूर्वार्जितकर्ममिः । सुखदुःखान्विता जीवा : पत्रपुञ्जा इवानिलैः ये घ्नन्ति विपदं स्वस्प नो ब्रह्मोपेन्द्रशंकराः । अपाकुर्वन्ति दुःखौघ दुष्ट परस्य ते कथम् ज्वलतं नो शमयते नरो यो गेहमात्मनः । सोऽन्यगेहस्य शमनेऽक्षमः कथं प्रवर्तते रागद्वेषमदोपेताः सायुधा वनितारताः । देवाः परस्य ते मोथं कयं ददति शाश्वतम् ।
॥५३॥
EXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX
॥५४॥
॥ ५७॥ ॥ ५८॥
