________________
॥ ५७॥ ॥५८॥ ॥ ५९॥ ॥ ६०॥
पयोधरौ पलग्रन्थी सुवर्णकलशोपमौ । कामं कामातुरैः प्राः निगयेते कथं मुधा ? वस्नसास्थि पलोपेतं सद्यस्तु तु कदलीसमम् । कथ्यते जघनं मुखैः परार्थविमुखैनरैः दुःखोत्कर्षमयी भीमा दुर्गतिः प्राप्यते यया । अनर्थसार्थदा दक्षैः सेव्यते सांऽगना कथम् ? ततः क्रोधोद्धरो मूढः स वाडवो जगाद तम् । मदने लपसि व्यर्थ किमर्थ वं नराधम ! इन्द्रोपेन्द्रविरंच्याचा यदि तां हृदये कथम् । दधन्ते सुकृतोपेता यदि निद्या वराङ्गन्नाः सते सत्पुरुषाबारी याऽर्हचक्रिवलादिकान् । अनिंद्या निघते केन विश्वे सा मुढचेतसा तन्वते सेवनां यस्याः सुरासुरनरोत्तमाः । मोददा सुन्दरी सापि कैम॒दैरवगण्यते मूढाः स्युः सेवया स्त्रीणां सकला: पुरुषा यदि । तदा तत्संगरहितो विश्वे ना नास्ति कश्चन निगद्येति प्रविश्यासौ दग्धगेहे द्विजाधमः । यज्ञायज्ञास्थि तल्लावा चलितो जाह्नवी प्रति दैवानुभावतो गंगां व्रजतः कुत्र पुर्यपि । मिलितस्तस्य स बटुर्दुःकृत्य कारणे पटुः ततो बटुर्जगादेति तं निपत्य पदाब्जयोः । ममेश ! सापराधस्य सहस्त्र दुरनुष्ठितम् त्वं कोऽसि वटुकेत्युक्ते पुनः स पाहतं द्विजम् । जज्ञको नाम विद्यार्थी त्वदीयानुचरोऽस्म्यहम् तमाचष्टेति मूढात्मा क बटुर्मे स तस्थिवान् । दूरं त्वं याहि भो धूर्त ! बुधाः केन न वञ्चिताः इत्युक्त्वा पुरमध्येऽस्य गतस्य मिरिता प्रिया । ततो भयेन भीता तं पदोनिपत्य साऽवदत
EXCKEXXXXXXXXXXXXKK*****
॥६२॥
॥६४॥
