________________
श्री
अनुयोग चूर्णी
॥ ३४ ॥
खेज्जजोयणप्पमाणो संखेज्जजोयणप्पमाणे वा अणियतकालोथाई बट्टो उड्डअघोचोदसरज्जुप्पमाणो सुहुमपोग्गलपरिणामपुरिणतो पढमसमए दंडो भवति, बितिए कवाडं ततिए मत्थंकरणे चउत्थे लोगपूरणं, पंचमादिसमएस पडिलोमसंथारे अट्ठमए सव्वहा तस्स खंधत्तविणासो, एस जलनिहिबेला इव लोगापूरणसंहारकरणठितो लोगपुग्गलाणुभावो सव्वण्णुवयणतो सद्धेतो इति, सेसं कंठ्यं । अणणुपुनिव्वाण एगं दव्वं पच्च असंखेज्जतिभागे होज्जत्ति एगपदेसावगाहत्तणतो, एवं अव्यत्तव्वगदव्वाणवि एगदुगपदेसावगाहत्तणतो, सेसं कंठ्यं । इदाणिं फुसणेति, खप्पदेसाण फुसणातो अणुपुव्विमादिदव्वत्तेणादिट्ठपदेसाण छद्दिसियमणंतरपदेसाण फुसणतो णिबद्धा, इह पुण सुत्ताभिप्पातो खप्पदेसावगाढदव्वस्स फुसणा भाणितव्वा, सा त दव्वाणुपुव्विसरिसा । कालो खप्पदेसावगाहठि - तिकालो चिंतिज्जर, सोवि दव्वाणुपुव्विसरिसो चेव । खप्पदेसाण अंतरं नत्थि, अणादिकालसभावठियणिच्चत्तणतो, खप्पदेसावगाढदव्वाणं पुण अनंतकालमंतरं न भाणियव्वं, कहं?, जहा दब्बाणुपुब्बीए, कहीं, उच्यते, सव्वपोग्गलाण सव्वावगाहखेत्तस्स असंखेज्जत्तणतोवि ठिइकालासंखेज्जत्तणतो य, भावेऽवि जता खप्पदेसाणुपुव्वीमादि चिंतिज्जंति तया पनवगाभिप्पायतो अप्पसमबहुविकप्पकरणतो भावेयव्वं, अवगाहिदव्वेसु उण जधा दव्वाणुपुब्बीए तहा सव्वं णिव्विसेसं भाणितव्वं, नवरं जत्थ अणंतगुणं तत्थ असंखेज्जगुणं भावेतब्वं, अवगाहिखेत्तस्स असंखेज्जत्तणतो, गता णेगमववहाराणं अणोवणिहिया खेत्ताणुपुथ्वी । इदाणिं संगहस्स अणावणिहिता खत्ताणुपुब्बी, सा य जहा दव्वाणुपुब्बीए जो य विसेसो सो सुत्तओ चैव नायव्वो । इयाणि उवणिहिया, सा तिविहा अहोलोगे त्यादि ( १०३ - ८८ ), पंचत्थिकायम तितो लोगो, सो य आयामतो उड्डमहट्ठितो, तस्स तिहा परिकप्पणा इमेणविधिणा-बहुसमभूमिभाग रयणप्पभामज्झभागे मेरुमज्जे। अट्ठपदेसो रुयगो, तस्स्रऽधोपतरावो अहे य णं नव जोयणसताणि जावं ता तिरि
औपनिधि की क्षेत्रानुपूर्वी
॥ ३४ ॥
