________________
श्रीअनु
॥३४॥
व्यप्रमाणं वक्तव्यं, तथाऽऽनुपूर्व्यादिद्रव्याधारः क्षेत्रं वक्तव्यं, तथा स्पर्शना वक्तव्या, क्षेत्रस्पर्शनयोरयं विशेष:- एगपदेसोगाढं सत्तपदेसा | सत्पदप्र| य से फुसणा' कालश्चानुपूर्व्यादिस्थितिकालो वक्तव्यः, तथा अन्तरं- स्वभावपरित्यागे सति पुनस्तद्भावप्राप्तिविरह इत्यर्थः, तथा भाग इत्या
रूपणता नुपूर्वाद्रव्याणि शेषद्रव्याणां कतिभाग इत्यादि, तथा भावो वक्तव्यः, आनुपूर्तादिद्रव्याणि कस्मिन भावे वर्तन्त इति, तथाऽल्पबहुत्वं वक्तव्यम् ,
द्रव्यप्रमाण | आनुपूर्व्यादीनामेव मिथो द्रव्यार्थप्रदेशार्थोभयाथैः, व्यासार्थ तु प्रत्यवयवं ग्रन्थकार एव प्रपञ्चतो वक्ष्यते इति, तत्राद्यमवयवमधिकृत्याह
| क्षेत्र| ‘णेगमववहाराणं आणुपुब्बिदबाई किं अत्थि णत्थी' त्यादि, ८१-६०) कुतस्ते संशयः १, घटादौ विद्यमाने खकुसुमादौ वाऽविद्यमाने
स्पर्शनानि वाऽविशेषेणाभिधानप्रवृत्तेः, तत्र निर्वचनमाह-'नियमा अत्थि' तथा वृद्धैरप्युक्तं--जम्हा दुविहाभिहाणं सत्थयमितरं व घडखपुष्फादी। विट्ठमओ से संका णस्थि व अथिति सिस्सस्स ॥१॥ आत्यत्ति य गुरुवयणं अभिहाणं सत्थयं जतो सव्वं । इच्छाभिहाणपच्चयतुल्लभिधेया सदत्थ| मिण ॥ २ ॥' यश्चास्य सदर्थः स उक्त एव, द्वारं । द्रव्यप्रमाणमधुना-'नेगमववहाराणं आणुपुव्विदव्वाइं किं संखेज्जाइ' (८२-६०) इत्यादि निगमनान्तं सूत्रसिद्धमेव, असंख्येयप्रदेशात्मके च लोकेऽनन्तानामानुपूदिद्रव्याणां सूक्ष्मपरिणामयुक्तत्वादवस्थानं भावनीयमिति, दृश्यते चैकगृहान्तवाकाशप्रदेशेष्वेकप्रभापरमाणुव्याप्तेष्वपि प्रतिप्रदीपं भवतामेवानेकप्रदीपप्रभापरमाणूनामवस्थानमिति, न च दृष्टेऽनुपपन्नं नामेत्यलं प्रसङ्गेन, द्वारं । क्षेत्रमधुना, तत्रेदं सूत्रं 'णेगमववहाराणं आणुपुब्बिदबाई लोयस्स किं संखेज्जइभागे होज्जा' | (८३-६०) इत्यादि प्रश्नसूत्रं, एकानुपूर्वीद्रव्यापेक्षया तत्प्रमाणसंभवे सति प्रश्नसूत्र सुगम, निर्वचनसूत्रं च प्रन्थादेव भावनीयं, नवरं 'सव्वलोए वा होज्ज' चि यदुक्तं तत्राचित्तमहास्कन्धः सर्वलोकव्यापकः समयावस्थायी सकललोकप्रमाणोऽवसेय इति, 'णाणादम्बाई पडुच्च' इत्यादि, नानाद्रव्याण्यानुपूर्वीपरिणामवन्त्येव प्रतीत्य प्रकृत्य वाऽधिकृत्येत्यर्थः नियमात्-नियमेन सर्वलोके, न शेषभागेविति, होज्ज'