________________
श्री नन्दीचूर्णां
॥ ५२ ॥
अनंत, परित्ता तसा अनंता ण भवंति, अनंता थावरा वणव्फंइसहिता, सासतत्ति पंचत्थिकाइयाइया कडाते कित्तिमा पयोगातो बीससापरिणा- अंगप्रविष्टं
तो वा जहा अभा अम्भरुक्खादी, जहा एते सब्वे आयारे सुत्तेण निबद्धा णिज्जुत्तिसंगहणीहतूदाहरणादिएहि य निकाइया, किंच-एते अण्णे य जिपपण्णत्ता - जिणप्पणीया भावा आघविज्जति जाव उवदंसेज्जति एतेसिं पदाणं पूर्ववद् व्याख्या, एवंविधमायारं विज्जिडं से पुरिसे एवं जधा आयारणिबद्धा परुविताय तथा सव्वभावाणं णाता भवति, विविधेति अणेगधा जाणमाणो विण्णाता भवति, अण्णवावादुगेहिंतो वा विसि -- इतरे व विसिद्वयरं वा जाणमाणो विष्णाता भवति, सेस णिगमणंतं सुतं कंठ्यं, सेतं आयारो ॥ 'से किं तं सुयगडे' त्यादिसूत्रं (४७-२१२) सूइज्जइत्ति जधा णट्ठा सूई तंतुणा सूइज्जइ, उवलभ्यतेत्यर्थः, अथ सूति पढं वुतेइ तधा सूयगडो जीवाइपदस्था सूइति, वूइं किच्चति प्रतिव्यूहं तेन प्रतिव्यूहेन तेन परप्पवादी णिप्पट्टपसिणं काउं ससमयस्त्र सम्भावे ठविज्जइ, उद्देसयपरिमाणाओ उद्देसणकाळा जाणेज्जा, सेसं कंठ्यं, सेतं सूयगडे || 'से किं तं ठाणे' त्यादिसुत्तं (४८-२२८) ठाविज्जंवित्ति स्वरूपतः स्थास्यन्ते, प्रज्ञाप्यन्ते इत्यर्थः, छिन्नतडं टंकं कूडसि जधा वेदस्सोवरि णव सिद्धायतणादिया कूडा, हिमवंतादिया खेळा, सिहरेण सिहरी, जधा वेदड्डो, जं कूडं उवरि अंबखुज्जयं तं पब्भारं जं वा पव्वयस्स उवरिभागे हत्थकुंभागिती कुडुहं णिग्गतं तं पब्भारं गंगाइया कुंडा तिमिसादिया गुहा रुप्पसुवण्णरयणादिया आगरा पुंडरीयादीया दधा, गंगासिंधूमादियाओ नदीओ, सेसं कठ्पं, से तं ठाणं । 'से किं तं समवाय' इत्यादि ( ४९ - २२९ ) समवाए णिक्खेवो चउब्विहो, दव्वे सचित्तादिदव्यसमवायो, भावसमवातो इमं चेव अंग, अहवा जत्थ वा पसत्था उदयाई बहू भावा संणिवादियजोगा वा भावसमवातो, भावसमवाए वा इमं वित्तं जीवा समासासिज्जति समं असिज्जति समति ण विसमं जधावत्थितं अनूनातिरिक्तं इत्यर्थः आश्रीयते बुध्यते ज्ञानेन गृह्यतेत्यर्थः, अहवा समासति इह मग्गेऽभिहितं सव्वपदस्थाण समासतो विसरिसोत्ति, सेस कंठ्यं, उक्तं समवायं । 'से किं तं वियाधे' त्यादी (५०-२२९)
॥ ५२ ॥