________________
श्रीआचारांग मूत्र
HMA
चूर्णिः
॥३१३॥
N
न तु जहा अण्णे थाणमोणादीरहिं जइत्ता रतिं सारस्वगत्यं णिदं भजति, मो तु भगवं जहा दिवा तहारतिपि जयमाणेत्ति मणोवाकाएहिं एगग्गो अप्पमत्त इति जितिंदियो कमायरहितो, कहं ?, मम एते पमादा ण भविज, ठाणाइएसु अप्पमते ज्झाणे य, | सम्म आहितो समाहितो धम्मे सुक्के ज्झायति भगवं, सधपमादाणं णिदपमातो गुरुमातो सोवि जितो, जो य दुञ्जयं तं णिदप्पमादं परिहरितदो सो कहं इंदियादिपमादं काहिति ?, जत्थ भण्णति-णिबंपि णो (६९) पमादे, भिसं कामो पगामे, तं निदं सो ण पगाम सेवितां सेवइ वा भगवं, स एव उबट्ठागंति अणिञ्चजागरियत्तं संजमे समुट्ठाणं वा तेणं वा तेण उद्वितो, भदन्तनागार्जुनीया तु-णिहावि णप्पगामा आसी तहेव उठाए जतिआसि, तक्खणादेव उद्वियं वा, जग्गवती अप्पाणं पायसो | छउमत्थकाले जग्गवइ भगवां अप्पाणं ज्झाणेण पमादाओ, सरीरसंधारणत्थं वा चिरं जग्गिता ईसिं सम(इ)तासि इत्तरकालं णिमेसउम्मेसमेतं लवमित्तं वा ईसं सइतवां आसी जहा अट्ठीयग्गामे, निदासुहं प्रति अपडिपणे, यदुक्तं भवति-अणभिलासी, सवं किर छउमथकालं निद्दापमादो अंतोमुहत्तं आसी, सो एवं भट्टारओ निदापमादा अणंतरं संजममाणे (७०) पुणरवि संयं संमं वा बुज्झमाणो, ण परेहिं विबोधिजमाणे, बुज्झमाणो एव बुट्ठो, ण पडिसेहो, तेण य ज्झायंति, ण णिहापमादं चिरं करेति, | सो एवं ज्झाणण निदं जिणिजमाणो जति कदाइ निदाए अभिभूयति ततो निक्खम्म एगता रातो बहिं चंकमिया मुहुत्तागं | णिच्छितं कम्म णिकम्म उवस्सगाओ निक्खंमिओ, एगयादि गिम्हे अतिणिदा भवति हेमंते वा जिघांसुरादिसु, ततो पुनरत्ते अबरत्ते वा पुचपडिलेहिय उवासयगतो, तत्थ णिहाविमोयणहेतु मुहुत्तागं चंकमिओ, णिदं पविणेता पुणो अंतो पविस्स पडिमागतो ज्झाइयवान् , जेसु गुत्तागुत्तेसु व समगस्स, सयणेसु तत्युवसग्गा (७१) सुप्पति तत्थ तं सयणं, तस्सेति तस्स छउमत्थकाले
DPARINISTEP PARINIRAHIllurilam
॥३१३॥
