________________
उपासकदशांग सानुवाद
१ आनंदाध्ययन
॥५५॥
आणन्दस्स समणोवासगस्स अन्नया कयाइ सुभेणं अज्झवसाणेणं सुभेणं परिणामेणं लेसाहिं विसुज्झमाणीहिं| तदावरणिज्जाणं कम्माणं खओवसमेणं ओहिनाणे समुप्पन्ने। पुरथिमेणं लवणसमुद्दे पश्चजोयणसंइयं खेत्तं जाणइ | पासइ, एवं दक्षिणेणं पचत्थिमेण य, उत्तरेणं जाव चुल्लहिमवन्तं वासधरपब्वयं जाणइ पासइ, उड्डे जाव सोहम्मं कप्पं जाणइ पासइ, अहे जाव इमीसे रयणप्पभाए पुढवीए लोलुयच्चुयं नरयं चउरासीइवाससहस्सट्टिइयं जाणइ पासइ॥
१३. तेणं कालेणं तेणं समएणं समणे भगवं महावीरे समोसरिए, परिसा निग्गया, जाव पडिगया। तेणं कालेणं तेणं समएणं समणस्स भगवओ महावीरस्स जेटे अन्तेवासी इन्दभूई णामं अणगारे गोयमगोत्तेणं सत्तुकाळनी दरकार नहि करतां रहेQ श्रेय रूप छे' एम विचार करे छे. विचार करीने आवती काले प्रातःकाळे यावत् अपश्चिम मारणान्तिक संलेखनानी आराधना युक्त थइ यावत् काळनी नहि दरकार करतो विहरे छे. त्यार बाद ते आनन्द श्रावकने अन्य कोई दिवसे शुभ अध्यवसाय वडे, शुभ परिणाम वडे, विशुद्ध लेश्याओ वडे तेना आवरणभूत कर्मनाक्षायोपशमथी अवधिज्ञान उत्पन्न थयु. ते पूर्व दिशामां लवण समुद्रने विशे पांचसो योजन प्रमाण क्षेत्रने जाणे छे, ए प्रमाणे दक्षिण दिशाए अने पश्चिम दिशाए जाणवू, उत्तर दिशाए चुल्ल हिमवंत वर्षधर पर्वत सुधी जाणे छे अने देखे छे. ऊर्ध्व-उपर सौधर्म देवलोक सुधी जाणे छे अने देखे छे, अधो-नीचे आ रत्नप्रभाना पृथिवीना चोराशी हजार वर्षनी स्थितिवाळा रोख्य नरकावास सुधी जाणे छे अने देखे छे.
१३. ते काळे अने ते समये श्रमण भगवान महावीर समोसर्या. पर्षदा वांदवाने नीकळी अने वांदीने पाछी गई. ते काळे अने |
