________________
चैत्यश्रीधर्मसंघा- चाराविधी ॥३९१॥
यति, अनमिमतस्येच्छायोगामावाद, येषां हि उज्जयंतादिवंदितुमिच्छातिशयस्ते भणंतु नाम उज्जयंतादिगाथा:, नात्र दोषो अधिकार |जिनबहुमानतया कर्मक्षयहेतुत्वात् तत्प्रवृचरित्यर्थः, अथ के ते त्रयोऽधिकारा एवं श्रुतपारंपर्येण भण्यंते इत्याह-'बीओ' इत्यादि, प्रामाण्यम् द्वितीयो 'जे अ अईयेत्यादिरूपः दशमः 'उज्जिते'त्यादिलक्षणः एकादशः 'चचारी त्यादिस्वरूपः, एते त्रयः इत्यर्थः।। अमुमेवार्थ भाष्यकृत् स्पष्टयबाह
आवस्सयचुण्णीए जं भणियं सेसया जहिच्छाए। तेणं उजिताइवि अहिगारा सुयमया चेव ॥४९॥
आवश्यकचूणो प्रतिक्रमणाध्ययने यद्-यस्माद् भणितमिदं, तद् भणितमेव दर्शयति-सेसया जहिच्छाए,भण्णंतीति प्रकृतं, शेषाः-सिद्धाणं १ जो देवाणवि २ एक्कोऽवीति ३ गाथाम्यो अन्या गाथा उज्जितसेलेत्यादिका यहच्छया, अयमर्थ:-यस्य | भावनातिशयतो नेमिनाथादि वंदितुं वांछा वर्चते स भणतु नामैतां गाथां, न दोपः, संवेगादिकारणत्वेन दर्शनविशुद्धिहेतुत्वात, तस्याश्च मोक्षांगतया कर्चव्यत्वात् , मोक्षस्य चाक्षेपेण प्राप्तुमिष्टत्वात् , तदर्थमेव च सकलधर्मानुष्ठानप्रवृत्तेः, यतश्चैवं शेषा गाथा
चूणिकता मणितास्तेन कारणेनेदं निश्चीयते यदुत पूर्वोक्ता नवाधिकारास्तावत् सूत्रसिद्धा एव,येऽपिच्चोजंवादयोऽधिकारास्तेऽपि |श्रुते-चूादिरूपे श्रुतविवरणे पदेऽपि पदसमुदायोपचारात् मता एव अभिमता एव, अनमिमते सतां प्रवयितुं योगाभावात् इच्छायां मणितत्वात् , अन्यथाऽनाप्तत्वप्रसंगात्, अनिषिद्धत्वात् ॥३८॥ आह-रजिताइवित्यत्रादिशब्देन चत्तारीत्येकादश एवा|धिकारोऽनुमीयते क्रमानुविद्धत्वात् न पुनर्वितीयः, तस्यान्यत्र पाठान्, अतः स कथं भण्यते इत्याशंक्याह
पीओ सुपत्थयाइइ अत्थओ वणिओ तहिं चेव सक्कत्ययंते पढिओ पुवायरिएहिं पयडत्थो ॥५०॥ IT ॥३९॥
