________________
Wwwwwww
स्वोपक्ष वृत्तिः
न जानाति तं मर्त्य मनुष्यं कः पंडितः मोक्षानुगतप्रज्ञावान् जानातु न कोऽपीत्यर्थः सर्वेषामपि प्रेक्षावतां स मनुष्यमध्ये न प्रतिमा
गणनीय इति तात्पर्य, कीदृशं तं-अत्यविवेकितया स्पष्टं प्रत्यक्ष पशुं कीदृशं पशुं श्रृंगपुच्छाभ्यां रहित, श्रृंगपुच्छाभावमात्रेण तस्य शतकम्
| पशोधयं नान्यदित्यर्थः, व्यतिरेकालंकारगर्भोऽत्राक्षेपः। उपमानाद् यदन्यस्यव्यतिरेकः स एव स इति काव्यप्रकाशकारः, ॥३०॥
न च व्यतिरेकउत्कर्ष, इत्यत्रानुक्तिसम्भवः 'हनूमदाद्यर्यशसा मया पुनर्दिषांहसैर्दुत्यपथः सितीकृत' इत्यादावपकर्षेऽपि तद्दर्शनात् | प्रपंचितं चैतदलंकारचूडामणिवृत्तावस्माभिः । अत्रालापका:-किणिस्साए भंते ?, असुरकुमारादेवा उबँउप्पयंति ? जाव सोहम्मोकप्पो ? गो. ? सेजहाणामए-इह सबराइ वा बब्बराइ वा टंकणाइ वा भुत्तुयाइ वा पल्हयाइ वा पुलिंदाइ वा एगं महं गहुं वा खड्डुं वा दुग्गं वा दर वा विसमं वा पव्वयं वा णीसाए सुमहल्लमवि आसबलं वा हस्थिबलं वा जोहबलं वा घणुबलं वा आगलेंति, एवामेव असुरकुमाराविदेवा, णणस्थ अरिहंते वा अरिहंतचेइआणि वा अणगारे वा भावियप्पणो णिस्साएउट्ठे उप्पयंति, जाव सोहम्मो कप्पोत्ति, 'णणत्य'त्ति तनिश्री विनानेत्यर्थः । तथा तएणं से चमरे असुरिंदे असुरराया ओहि पउंजइ २, ममं ओहिणा आभोएइ २ इमेयारूवे अज्झस्थिए जाव समुप्पज्जित्था-एवं खलु समणे भगवंमहावीरे जंबुद्दीवेदीवे भारहे वासे सुसुमारपुरे णगरे असोगवणसंडेउजाणे असोगवरपायवस्स अहे पुढविसिलावट्टयसि अठमभत्तं पडिगिण्हित्ता एगराइ महापडिमंउवसंपज्जित्ताणं विहरइ, तं सेयं खलु मे समणं भगवं महावीरंणीसाए सकं देविंदं देवरायं सयमेव अचासादित्तएत्तिकट्ट एवं संपेहेति २ सयणिज्जाओअब्भुठेइ २ ता देवदूसं परिहेइ २, उववाय सभाए पुरच्छिमिल्लेणं
१ भगवत्यां तृतीयशते द्वितीयोदेशके.
AMMAmawwwwwwwwwwin Mmmm
wamirmwar