________________
स्वोपक्ष | वृत्तिः श्लो५-६
॥२०॥
प्रतिमा
पढमेण पंडगवणं, बीउप्पारण णंदणं एई। तई उप्पारण तओ, इह जंघाचारणोएइ ॥३॥ पढमेण माणु पुत्तर, नगंमिनंदिस्सरे य बिइएणं। शतकम् ॥
एइ तओ तइएणं, कयचेइअवंदणो इहइ ॥४॥ पढमेणणंदणवणं, बिइउपाएणं पंडगवणमि । एइ इहं तइएणं, जो विज्जाचारणो होइ ॥५|| त्ति', तस्सणंति-यो विद्याचारणो भविष्यति, तस्य षष्ठंषष्ठेनतपःकर्मणा विद्यया च पूर्वगतश्रुतविशेषरूपया करणभूतया, उत्तरगुणलदित्ति उत्तरगुणाः-पिंडविशुद्धयादयः, तेषु चेह प्रक्रमात्तपोगृह्यते, ततश्चोत्तरगुणलब्धिक्षममाणस्याधिसहमानस्य तपः कुर्वत इत्यर्थः, 'कह सीहागई 'त्ति कीदृशी शीघ्रागतिः गमनक्रिया, 'कह सीहेगइविसए 'त्ति, कीदृशःशीघोगतिविषयः, शीघ्रत्वेन तद्विषयोप्युपचाराच्छीघ्र उक्तः गतिविषयो गतिगोचरः गमनाभावेऽपि शीघ्रगतिगोचरभूतक्षेत्रकमित्यर्थः, 'अयन 'मित्यादि, अयंजंबुद्वीप एवंभूतो भवति, ततश्च 'देवेण 'मित्यादि हव्वमागच्छे इत्यत्र यथा शीघ्रास्य देवस्य गतिरित्ययं वाक्यशेषो दृश्यः, सेणंतस्से' त्यादि, अयमत्र भावार्थों लब्ध्युपजीवनं किल प्रमादस्तत्र चासेवितेऽनालोचिते न भवति चारित्रस्याराधना, तद्विराधकश्च न लभते चारित्राराधनाफलमिति, यच्चेदोक्तं विद्याचारणस्य गमनमुत्पादद्वयेनागमनं चैकेन, जंघाचारणस्य तु गमनमेकेनागमनं च द्वयेनेति तल्लन्धिस्वभावात् , अन्यत्वाहुः-विद्याचारणस्यागमनकाले विद्याभ्यस्ततरा भवतीत्येकेनागमनं गमने तु न तथेति द्वाभ्यां, जंघाचारणस्य तु लम्धिरुपजीव्यमानाऽल्पसामा भवतीत्यागमनं द्वाभ्यां गमनंत्वेकेनैवेति विंशतिवमशते नवम इति ॥५॥
उक्तमेव स्वीकारयंस्तत्र कुमतिकल्पिताशंकानिरस्यन्नाहप्रज्ञप्ती प्रतिमानतिर्न विदिताकिंचारणैर्निर्मिता. तेषां लब्ध्युपजीवनाद्विकटना भावात्वनाराधना ।
Wwwwwwwww
wwwwwwwwwwwwwwww
२०॥