________________ प्रतिमा शतकम् // 297 // नन्द, ते तव प्रतिमां त्वन्मूर्ति कीदृशीं स्वां सद्भावस्थापनामित्यर्थः, यां दर्श दृष्ट्वा (2) प्रतिक्षणप्रवर्द्धमानशुभपरिणामोऽहं स्वोपक्ष अव्ययमुदं विगलितवेद्यान्तरपरब्रह्मास्वादसोदरशान्तरसास्वादं अवापं प्रापं, कुत्र ? स्वान्ते हृदये, कथं, लस द्विश्वासं लसन् | वृत्तिः विश्वासो यत्र यस्यां क्रियायां, अविश्वस्तस्य रमणीयदर्शनेनापि सुखानवाप्तेः, धर्मकर्मणि स विचिकित्सस्य समाध्यलाभाच, श्लो.९८ तथा च पारमर्ष-"वितिगिच्छसमावनेणं अप्पाणेणं णो लभति समाहि" इति, हे नरहित ! मनुष्यहितकारिन् ! सातव प्रतिमा संपति दर्शनजन्यभावनाप्रकर्षकाले मम सदानं दयां धत्तेऽभयदानसहितदयावृत्ति पोषयति, ज्ञानोत्कर्षनिश्चयचारित्रस्य परमेश्वरानुग्रहजनितस्य तदुभयस्वरूपत्वात् , ज्ञानोत्कर्षश्चातिशयिताभावेनैवेति, दयां कीदृशीं ? स्वरसप्रसृत्वरमनुपाधिप्रवर्द्धमानं यद्गुणस्थानं तदुचितां तदनुरूपां, अनुग्राह्यानुग्राहकयोग्यतयोईयोस्तुल्यवृत्तित्वात् , अत एव लोकप्रदीपत्वं चतुर्दशपूर्वालोकापेक्षया व्याख्यातं तान्त्रिकैः, अतएव 'अनियोगपरोऽप्यागम' इति योगाचार्या, यन्मतमपेक्ष्य प्रवृत्तो निश्चयः 'चारित्रवानेव चारित्रं लभते. इत्यादि.सा कीशी? आनमद्विश्वा आनमद्विश्वं यां सा तथा, अतएव विद्योतमाना विशेषेण भ्राजमाना / यमकालङ्कारः.' अर्थे सत्यर्थभिमानामावृत्तिर्यमकम् ' इति लक्षणं // 9 // स्वद्विम्बे विधृते हृदि स्फुरति न प्रागेव रूपान्तरं त्वत्र्पे तु ततः स्मृते भुविभवेन्नोरूपमात्रप्रथा / तस्मात्वन्मदभेदबुद्ध्युदयतो नोयुष्मदस्मत्पदोल्लेखः किश्चिदगोचरं तु लसति ज्योतिः परं चिन्म ___ यम् // 99 // // 29 //
