Page Text
________________
हात्त:
भाववसुसम्पनो मुनिः, सर्वसमन्वागतप्रज्ञानरूपापनेनात्मना यद् अकर्तव्यं पापं कर्म तनो कदाचिदपि अन्वेष्यतीति । अर्थाद || प्रतिमा । यदेव सम्यक्प्रज्ञानं तदेव पापकर्मवर्जनं, यदेव पापकर्मवर्जनं तदेव सम्यक्मज्ञानमिति लब्धम् । तद्तमत्यागतसूत्रेण दर्शयितुमाह स्वोपन शतकम्। 'जं सम्मति पासह' इत्यादि, यत् सम्यगिति सम्यग्ज्ञानं सहचरात् सम्यक्त्वं वा पश्यत तद् मुनेभावो मौनं-संयमानुष्ठानं ॥७ ॥ पश्यत; यन्मौनं पश्यत तदेव सम्यगिति सम्यग्ज्ञानं नैश्चयिकसम्यक्त्वं वा पश्यत, ज्ञानस्य विरतिफलत्वात् सम्यक्त्वस्य '
चला० २ अभिव्यक्तिकारणत्वात् । एतच्च न येन केनचिच्छक्यमनुष्ठानम् , इत्याह-'ण इम' इत्यादि । नैतत् सम्यक्त्वादिवयं शक्यमनुष्ठानं शिथिलैः मन्दवीर्यैः, आक्रियमाणैः पुत्रादिस्नेहेन, गुणास्वादैः-शब्दाधास्वादकैः, वक्रसमाचारैः-मायादिभिः, प्रमत्तैःविषयादिममादस्थैः, गारंति आद्याक्षरलोपाद् अगारं-गृहम् आवसद्भिः-आसेव्यमानैः । कथं तर्हि शक्यम् ?, इत्याह-'मुणी' इत्यादि मुनिः-जगत्रयमन्ता मौनम्-अशेषसावधनिवृत्तिरूपं समादाय-गृहीत्वा धुनीयाच्छरीरमौदारिकं कर्म च । कथम् ?, इत्याह-प्रान्तम्-पर्युषितं वल्लु-चनकादि, तदपि रूक्षं विकृतेरभावात् सेवन्ते-अभ्यवहरन्ति, वीराः कर्मविदारणमत्यलाः सम्यग्दर्शिन इति । अथवा यावत्या गुणनिर्वृत्त्या भावाचार्यनित्तिस्तावत्या द्रव्याचार्यत्वसम्पत्तिः । सा च सापेक्षत्वे भावयोग्यतया, इति भावाचार्यनामस्थापनाभावात् प्राशस्त्यं नातिक्रामति, अन्त्यविकल्पं विना द्रव्य-भावसङ्करस्याऽविश्रामात् , प्रशस्तनामस्थापर पावत् । अप्रशस्तभावस्याऽङ्गारमर्दकादेव्यंतु तन्नाम-स्थापनावद् अपशस्तमेव । प्रागुक्तमहानिशीथसूत्रे नियोजनीयत्वार्थस्त अवदाम गुरुतत्त्वनिश्चये--" तत्थ णिओगो एसो, जं दव्वं होइ मुद्धभावस्स । तण्णामागिइतुल्लं, तं सुहमियरं तु विवरीयं
१ धीरा-इत्यपि.
॥ ७॥
| SR No. | 600277 |
| Book Title | Pratima Shatak Granth |
| Original Sutra Author | Pratapvijay |
| Author | |
| Publisher | Muktikamal Jain Mohan Mala |
| Publication Year | |
| Total Pages | 320 |
| Language | Sanskrit |
| Classification | Manuscript |
| File Size | 24 MB |