________________
प्रतिमा शतकम्.
वृत्तिः
॥२७२॥
शौकरिको भवति ७,अथवा शकुनिभिश्चरति शाकुनिक:८, अथवा वागुरया मृगादिबन्धनरज्ज्वाचरति वागुरिक:९, अथवा मत्स्यै- || स्वोपन श्वरति मात्स्यिकः १०, अथवा गोपालभावं प्रतिपद्यते ११, अथवा गोघातकः स्यात् १२, अथवा श्वभिश्चरति शौवनिकः शुना परिपालको भवतीत्यर्थः, अथवा ' सोवणिअं' ति श्वभिः पापदिकुर्वन् मृगादीनामन्तं करोतीत्यर्थः १३ इति, अत्यसहनतया श्लो. ९१ सापराधगृहपतिक्षेत्रदाहादिना तत्संबन्ध्युप्राधगच्छेदादिना तच्छालादाहादिना तत्संबधिकुण्डलाद्यपहारेण, वा पाखण्डिकोपरि क्रोधेन तदुपकरणापहारतदाननिषेधादिना निनिमित्तमेव गृहपतिक्षेत्रदाहादिनाभिग्रहिकमिथ्याष्टितयापशकुनधिया श्रमणानां दर्शनपथापसरणेन तदृष्टावसरास्फालनेन च पुटिकादानेनेत्यर्थः, परुषवचः प्रहारैः परेषां शोकाद्युत्पादनादिना महारंभादिना भोगोपभोगैर्भवाश्लाघया चैश्वर्यानुभवनन महातृष्णावनामधर्मपक्षउक्त उपसंहृतश्च-" एस गणे अणारिए अकेवले अपडिपुन्ने असंसुद्धे अणेयाउए असल्लगत्तणे असिद्धिमग्गे अमुत्तिमग्गे अणिज्जाणमग्गे अणिवाणमग्गे असवदुक्खप्पहीणमग्गे एगंतमिच्छे आसाहु ए स खलु पढमस्स गणअहम्मपक्खस्स विभंगे एवमाहिए" त्ति,-अदः स्थानमनार्यमनाचीर्णत्वानास्ति केवलं यत्रेत्यकेवलं अशुद्धमित्यर्थः, अपरिपूर्ण सद्गुणविरहात्तुच्छं अनैयायिकमसन्यायवृत्तिकं असल्लगत्वमिन्द्रियासंवरणरूपं, रगिलगि संवरणे' इति धातोः, शोभनो लगः सल्लगस्तद्भावस्तत्वं नास्ति स यत्रेति व्युत्पत्तेः, यद्वा शल्यं गायति कथयति इति शल्यगं तद्भावस्तवं नास्ति तद् यत्र तदशल्यगवं, सिद्धिः स्थानविशेषः, मुक्तिरशेषकर्मप्रक्षयः, निर्याणं निःशेषतया भवपरित्यागेन यानं, निर्वाणमात्मस्वास्थ्यापत्तिः, सर्वदुःखस्य प्रक्षीणं प्रक्षयस्तन्मार्गाभावादसिद्धिमार्गादिपदानि वाख्ययानि । कुत एवमित्यत आह-'एगंत', इत्यादिएकान्तेनैव तत्स्थानं यतो मिथ्याभूतं मिथ्यात्वोपहतबुद्धिस्वामिकत्वात् अतएवासाध्वसद्वृत्तत्वात् , तदयं
२७२॥