________________
प्रतिमा | “भाषाचउचिहत्तिय ववहारणयासुअम्मि पन्नाणं । सच्चामुसत्तिभाषा दुविहचिय हंदि णिच्छयओ" ति ॥ एवं विशदीकृतेऽर्थे |
स्वोपज्ञ शतकम्.
भ्रान्तोक्त्या न व्यामोहः कार्यः इत्याह-इत्येवं ते तव को भ्रमो भ्रान्तोपयोगो विषोद्गारः?, किन्तु सद्भाष्यं यद्विशेषावश्यकं तदेव वृत्तिः ॥२६६ सिन्धुः समुद्रस्तस्य सुधामृतं क्षमाश्रमणगीर्जिनभद्रगणिक्षमाश्रमणवाणी न निष्पीता, तत्पाने हि भ्रमविषोद्गारो न स्यादेव,
श्लो.८९ आहारसदृशत्वादुद्गारस्य, किन्तु कुमतिपरिगृहीतश्रुताभासविषपानस्यैवेदं विलसितमिति संभावयामः ॥ ८९॥ .
|-९० किश्च सङ्कीर्णकर्मरूपकलाभावादपि सङ्कीर्णयोगो नास्ति इति द्रव्यस्तवे मिश्रपक्षोक्तिमौदिः खलताविस्तार, इत्याहमिश्रत्वे खलु योगभावविधया कुत्रापि कृत्ये भवेन्मिभं कर्म न बध्यते च शबलं तत्सङ्क्रमात्स्यात्परम्। तद्र्व्यस्तवमिश्रतांप्रवदता किं तस्य वाच्यं फलं स्वव्युद्ग्राहितमूढपर्षदि मदान्मूर्द्धानमाधुन्वता।९०॥
व्याख्या-मिश्रत्व' इति-खल्विति निश्चये कुत्रापि कृत्ये योगभावविधया मिश्रत्वेऽङ्गीक्रियमाणे तत्फलत्वेनाङ्गीक्रियमाणं मिश्रं कर्म भवेत् , तच्च बन्धतो नास्तीत्याह-न बध्यते च शबलमिति शबलं मिश्रकर्म न बध्यते, कथं तर्हि मिश्रमोहनीयं प्रसिद्धं ? तबाह-परं केवलं तत् मिश्रं सङ्क्रमाद् स्यात्तत्तस्माद् द्रव्यस्तवमिश्रतां प्रवदता तस्य द्रव्यस्तवस्य फलं वध्यमानं कर्म वाच्यं शुभमशुमं वा तावन्न भवति, अननुरूपत्वान्मिश्रं च वध्यमानमभ्युपगतेकृते कृतान्तः कुप्येदित्यत्र तूष्णीमेव स्थेयं खया, कीदृशेन? स्वेन व्युद्राहिता ये मूढाहतेषां पर्षदि भेदादृद्धिगारवान्मूनि शिर आधुन्वता कंपयता, अयमनुभावो मदस्य १ 'मदाबुद्धिगारवात् । इति पाठः क्वचित् ।
[॥२६६॥
