________________
स्वोपक्ष
प्रतिमा अतिक्रमो भवति, भूयांसि या तत्र चैत्यानि ततो वेला चैत्यानि वा ज्ञात्वा प्रतिचैत्यमेकैकापि स्तुतितव्येति । अत्रावस्थितशतकम्. पक्षो यद्यप्युत्सर्गतो विधिकारितत्वमेव गुरुकारितत्वस्वयंकारितत्वयोरपि तद्विशेषरूपयोरेवोपन्यासादत एवं विषयविशेषपक्ष- त्तिः ॥२४७॥
पातोल्लसद्वीर्यवृद्धिहेतु भूततया तदन्याचे च त्रयाणामपि पक्षाणां भननीयत्वमुक्तं विशिकापकरणे हरिभद्रसूरिभिस्तथाहि- श्लो.७१ “ विहिकारिगाइसोओगसाहरणाणइट्टफला । किंचि विसेसे णित्तो सोषियतेविभइयवचि" ॥ विधिकारितासंपत्तावपवाद
|-७२ स्त्वाकारसौष्ठवमवलंम्ब्य मनः प्रसचिरापादनीया, न चैवमविध्यनुमतिरपवादालंबने तन्निरासात् क्रमदेशनायां स्थावरहिंसाननुमतिवत् भक्तिव्यापारप्रदर्शनेन दोषोपस्थितिमनिरोधाता काव्य इत्र व्यक्तिप्रदर्शनेनेति शास्त्रस्थितिरत एवोक्तं व्यवहारभाष्ये" लक्खणजुत्ता पडिमा पासाईआसम्मत्तलकारा। पल्हायइजह वमणं तहणिजरमोविआणाहित्ति ॥ ७१ ॥
एतत्सर्व मनसिकृत्याहचैत्यानां खलु निश्रितेतरतया भेदेऽपि तन्त्रे स्मृतः प्रत्येकं लघुवृद्धवन्दनविधिः साम्ये तु यत्सांप्रतम्। इच्छाकल्पितदृषणेन भजनासङ्कोचनं सर्वतःखाभोष्टस्य च वन्दनं तदपि किं शास्त्रार्थबोधोचितम् ॥७२॥
व्याख्या-त्याना' इति खल्विति निश्चये चैत्यानां निश्रितेवरतया निश्रिमानिश्रिततया भेदेऽपि तन्त्रे शास्त्रे प्रत्येकं लघुद्धबन्दनविधिः स्मृतः, साम्ये तु प्रायस्तुल्यत्वे तु यत् सांप्रतं विषमदुषमाकाले इच्छाकल्पितं यदुषणमन्यगच्छीयत्वादिकं तेन भजनायाः सेवायाः मोचनं संक्षेपणं बहुभिरंशैलुम्पकसमानतापर्यवसायिस्वाभीष्टस्य स्वेच्छामात्रविषयस्य ॥२४७
