________________
प्रतिमा
तदाह
स्वोपज्ञ हात्तः श्लो.७१
॥२४५॥
योगाराधनशंसनैरथ विधेर्दोषः क्रियायां न चेत्तत्किं न प्रतिमास्थलेऽपि सदृशं प्रत्यक्षमुद्दीक्षते। किं चोक्तागुरुकारितादिविषयं त्यक्त्वाग्रहंभक्तितःसर्वत्राप्यविशेषतःकृतिवरैः पूज्याकृतेः पूज्यता ॥७॥
व्याख्या-'योग' इत्यादि-योगो विधिकनुकूलपरिवारसंपत्तिराराधनमात्मनैव निर्वाहा, शंसनं च बहमानस्तैरुपलक्षणादद्वेषश्च तैर्विधेरथ क्रियायां चेन दोषस्तत्कि विधियोगादिनाऽदुष्टत्वं प्रतिमास्थलेऽपि सदृशं नोदीक्ष्यते जदीक्ष्यते उदीक्षणीयमिदमपि, तदुक्त-“विहिसारं चियसेवइ सद्धालूसत्तिमं अणुहाणं । दवाइदोसनिहओपि पक्खवायं वह तम्मि १ धनाणं विहिजोगो विहिपक्खाराहगासया धमा । विहिबहुमाणी धना विहिपक्खअदूसगा धन्ना २ आसनसिद्धिआणं विहिपरिणामो हु होइ सयकालं। विहिचाओ अविहिभत्ती, अभवजिअदूरभवाणं"३ सर्वत्र सम्यग्विधिज्ञेयः कार्यसका पजादिपुण्यक्रियायां प्रान्ते च सर्वत्राविध्याशातनानिमित्तं मिथ्यादुष्कृतं दातव्यमिति श्राद्धविद्धो विधिमक्यपयोगादिसाचिये देवपजादिकं अमृतानुष्ठानमेवान्ततो ( ततो) विध्यद्वेषस्यापि सत्वे प्रथमयोगाङ्गसंपन्याऽनुवन्धतो विधिरागसाम्राज्ये-" एनद्रागादिदं हेतुः श्रेष्ठो योगविदो विदुः" इति वचनं तद्धत्वनुष्ठानरूपं तद्वयमपि चादेयं भवति विषगराननशानानावटेगवान त्यध्यात्मचिन्तात्मकाः, अत एवाभोगानाभोगाभ्यां द्रव्यस्तवस्य यद्वैविध्यमुक्तं ग्रान्थिकैस्तदुपपद्यते, तदाह:-"देवगणपति बाणा तब्भावाणुगयमुत्तमं विहिणा । आयारसारं जिणपूअणेण आभोगदवथओ १ एत्तो चरिचलाभो होइ लहसयलकम्मणि
॥२४॥
